Gidiyorum Ardımda Bırakarak
Cum, Nis 3, 2009
Bazen bir gözyaşı oluyor ardımda bıraktığım. Yitik bir şehrin sabahında sel gibi akıyor. Her yer sırılsıklam. Bastığın, adım attığın yerde hemen iz bırakıyor.Hiçbir izin silinmediği, yok olmadığı gibi bu izlerde yok olmuyor. Bazen bir damla yaş neler anlatıyor… Bazen az olan şeylerin daha fazla anlam taşıdığı çıkıyor ortaya. Şehir yavaş yavaş grileşiyor, bulanıyor ve simsiyah oluyor. Hiçbir yer tanıdık gelmiyor. Gözlerime perde iniyor ve kimseyi tanıyamıyorum. Bİr iki damla yaş içimdekileri alıp bilinmezliklere doğru yola çıkıyor. Bazen de sapasağlam bir kalp oluyor ardımda bıraktığım. Kimse benim için üzülmüyor, sevinçlerime eşlik etmiyor. Kalpleri yerinde kalıyor böylece. Benimle neler aştıklarını anlatıp anlatıp duruyorlar. Ne kadar yürekli olduklarını… Bense sadece onlara acımakla yetiniyorum. Ama susuyorum. Kendilerini tatmin etmelerine, ne kadar iyi olduklarını inanmalarına izin veriyorum. Çünkü bunlara ihtiyaçları var onların. Haksız olduklarında bile haklı oluyorlar birden. Suç benim oluyor. Susuyorum yine. Çünkü çok çaresizler. Kendilerini haklı çıkarmaları için izin veriyorum. Çıkarıyorlar. Sonrada benim kalbimi yere atıp çiğniyorlar, üstünde acımasızca tepiniyorlar. Onarmaya çalışıyorum kalbimi. Ama ben onardıkça hep birşeyler sızıyor içinden ve yıkılıyor. Her parça bir yere dağılıyor.Toplayamıyorum. Kalbimde yeri olanlar dağılıyorlar, aryorum, bulamıyorum. Böylece sapasağlam kalpler bırakarak ardımda, paramparça kalbimle gidiyorum. Bazende kendimi bırakıyorum ardımda. Ruhumu alıyorum, gidiyorum simsiyah olan bu şehirden.Bedenim kalıyor. Yaralar alıyor, acıyor ama hissetmiyorum. Yeterince yaralandığı, darbe aldığı için ruhum gün geçtikçe eriyor. Bense buna izin vermiyorum, her şeye izin veriyorum ama ruhumun yok olmasına dayanamıyorum. Çünkü ardımda bıraktığım gözyaşları en yakınımdan da aksa zamanla yabancılaşıyor. Ama ruhum olmadan olmuyor. İçinde vicdanım var…Vicdanım olmazsa eğer yitik şehirler banada yabancı gelecek, vicdanım olmazsa eğer benimde kalbim sapasağlam olacak. Buna izin vermiyorum ve amansızca çekip gidiyorum yitik şehirlerden..
Konuk Yazar – Büşra Kaya Hakkında

RSS Kitap birinci yıl şerefine düzenlenmiş yarışmayı kazanan Büşra Kaya Malatya’da öğrenci olarak yaşıyor. Açıkcası kendisini pek tanıma fırsatı bulamasam da şu kısacık yazısından dökülen samimiyet ve duygusal havadan etkilenmemek mümkün değil.


Nisan 19th, 2009 15:09
beni ben yapan bazen de beni anlatan mükemmel bir yazı bu teşekkürler büşra…