Bir rüyadan daha uyandım. Beni şaşırtmadı, alışkınım rüyalarımdan uyanmaya. Sadece biraz hüzün, belki de biraz keşkeler, belkiler, acabalar… Bu satırları yazarken ‘Kırık Vals’ eşlik ediyor bana.
“Kirpiklerinde bir çiğ tanesi olsam
Ansan o bahçeyi, rüzgârı çağırsan
Mevsim suluboya olsa
Günlerden mercan
İşte sanki o an
Nubar terziyan sırtımı okşar
Eski filmler hâlâ o bahçede
Siyah beyaz ağlar”
Geçmiş rüyalarımı, pişmanlıklarımı, benliğimi, en çok da küçük şeylerden mutlu olmayı öğrendiğimi, insanlığımı hatırlatıyor. Her notanın bir değeri var kalbimde, içimdeki sessizliği anlamlı kılan kendine özgü ezgisi var.
“Çiçek dürbünüydü ebruli sokaklar
Kederli olsa da, güzeldi çocuklar
Sümbülleri çoktan küstürdük
Güller perişan
Kırıldı valsimiz tam ortasından
Baktık uzaktan
Sıla olduk birbirimize
Şimdi herkes perişan”
Dökülen gözyaşlarının bedeli tuzlu suyla ödenmiyor, düştüğü yerde iz bırakıyor. Derin bir öf çekiyorum, yaramı yine gizleyerek sokaklarda yerimi alıyorum. Hayat devam ediyor, ne kadar acı bir söz değil mi?
“Arkadaş ıslıkları titretse camları
Yepyeni bir rüyayla kamaşsa gözlerimiz
Başka bir dünyanın mümkünlerini,
Savura savura yüreği kavuran hatıraların küllerini
Araya araya olur a buluruz
Yaralı veda günlerinin sönen ümitlerini”
Neyseki aniden hayatımı tekrar anlamlı kılan umudu hissediyorum! Dünün hesabı yarına kalsın, bugün benim günüm!
Rıza Selçuk Saydam
Haziran, 2010
(daha fazla…)
Kitap okumak çok meşakatli bir yol. Okunması gereken klasikler, insanı yüceltecek özel öneriler, kişisel keşifler ve toplumdan kopmamak adına okunan popüler kültür kitaplarıyla insanın yolunu kaybetmesi gayet mümkün olan bir derya. Ben bunun dengesini kurmakta oldukça zorluk çekiyorum, bunu itiraf etmeliyim.
Yolunu kaybetmek diyerek anlatmak istediğim şeyi açıklama gereği duyuyorum. Her kitabın faydalı olduğuna inanıyorum fakat belirli bir tarzda uzmanlaşma amacı taşımadan benzer kitaplar okunursa körelme yaşanacaktır. Sürekli aynı konulara ilgi göstermenin sonucu aynı bakış açısıyla defalarca bir nesneye bakmaktan farksız olmakta. İşte günümüz popüler kültür kitaplarından özellikle tarih konusunu ele alanlarında bu tehlikeyi görmekteyim.
Belirli bir seviyeye erişmemiş, gelişme düzeyindeki küçüklerimize hitaben yazılan, sürekli benzer konuları sözde milliyetçilikle işleyen kitaplar bunlar. Bunlardan biri olan ‘Geçmişe Mazi Derler’ adlı kitap küçüklerimiz için tehlikeli bilinçaltı etkiler barındırıyor. Yaptıkları bilmem kaç yüzyıl önce batıda ne gibi pislikler olduğunu göstermek, biz onlardan üstünüz şeklinde sonuç çıkartılabilecek her türlü bilgiyi hakaretlerle bezeyerek körpe beyinlere aşılamaktır.
Dikkat edilecek olursa çeşitli dallarda devrimsel çalışmalar yapmış Freud gibi isimlerin birçok yerde aşağılandığı göreceksiniz. Günümüz dünyasında batının bilimsel ilerleyişinde kısmen geride kalmışlığımızdan bahsedilmeyen ve nasıl bu çağdaşlık seviyesinin üstüne çıkabileceğimiz konusunda çözüm yolları getirmek yerine, bir zamanlar onlar gerideydi diyerek tarihin sadece gurur okşayıcı taraflarından bahsedilen ve dolayısıyla bırakın objektif tutumu, tam anlamıyla taraflı bir yaklaşımı olan hatta öyle ki kimi yanlışlarımızı da doğru göstermeye çalışan bir kitap.
47 adet neredeyse her vatandaşımız tarafından bilinen tarihi olayları birkaç satır arasına belge sıkıştırdıktan sonra ‘belgeriyle gerçek tarih yorumlaması’ gibi bir slogan uydurup, benzer cümlelerle, aynı hikayeyi birkaç yerde yinelerek edebiyattan yoksun olmasının yanında tarihçi sıfatından da yoksun halde, siyasileşen içerik barındırarak, bizi yücelten değerlerden bahsetmek yerine batıyı kötüleyen ögelerden bahsetmeyi seçmiş acizce debelenen Ahmet Sarbay kitabıdır.
Tarih bu değil, nedir derse sayın yazar gelsin kendisine şanlı tarihimizi anlatayım.
Kitabı halen okumak isteyenlere kitap hakkında bilgiler:
Yazar: Ahmet Sarbay || BABIALİ KÜLTÜR YAYINCILIĞI || Liste Fiyatı: 12,50 TL. || Yayın Yılı: 2003 || İthal Kağıt || 13,5×21 cm || Karton Kapak || ISBN:9758486519
Uzun zamandır bahsetmek istediğim bir konu var; kendim. Nasıl oldu da kemdim oldum? Ben bu yolda sürükleniyor muydum yoksa bu yolda yürümek benim tercihim miydi? Binlerce sorum var kendime, en ağırı da eğer sürükleniyorsam ve yolumu çizebileceğim seçeneklerim varsa neden cesaret edemediğimdir.
Düşünüyorum da hiçbir zaman işte ben büyüdüğümde bu adam olacağım demedim. Ben başkası olmayı seçmek istemedim sadece. Benden önce üzerinde yürünmüş bir yol hem benim değildi, hem de yürünemeyecek kadar dar. Sıradışı bir kalıp olmayı da seçemezdim, benim kalıplarla işim yoktu.
Düşlerimin, hayallerimin çizdiği yolun sonunda gerçek vardı. Elbette ki düz bir yol değildi. İşin kötü yanı tam olmak istediğim yerdeyken elimde hiçbir şeyin olmadığını anladığım zamanlar oldu, gerçeğimi kaybettim, kazıklandım, düştüm. Kalkabilmek her zaman kolay değildi ama birkez daha güvenmek işte buna alışamadım ben, sonra da yalnızlığa.
Bu gün dönüp arkama bakmak istedim sadece. Cevap alamayacağımı bildiğim sorularla en azından yüzleşmekti amacım. Gün geçtikçe dışardan sessizleşiyor gibi görünüyor olsam da içeride güçleniyor sesim. Canımın yakılmasına alıştım da tek öğrenemediğim bu sessizlikte, yalnızlığın sessizliğinde duyduğum düşüncelerimin sesinden kendimi yiyip bitirmemden kurtulamamak.
Yalnızlığın sessizliğiyle yaşayabilmek iyi ya da kötü değil; zor.
Rıza Selçuk Saydam
Haziran, 2010
Simyacı (özgün adı O Alquilmista), Brezilyalı eski şarkı sözü yazarı Paulo Coelho’nun, yayınladığı 1988 yılından bu yana dünyayı birbirine katan, eleştirmenler tarafından bir fenomen olarak değerlendirilen üçüncü romanıdır.
Simyacı, altı yılda kırk iki ülkede yirmi altı dile çevrildi ve yedi milyondan fazla sattı. Bu, Gabriel Garcia Marquez’den bu yana görülmemiş bir olay. Roman, yüreğinde çocukluğunu yitirmemiş olan okurlar için bir klasik kimliği kazanmıştır.
Simyacı, İspanya’dan kalkıp Mısır Piramitlerinin eteklerinde hazinesini aramaya giden Endülüslü çoban Santiago’nun masalsı yaşamının felsefi öyküsüdür.Simyacı’yı bulmak kendini bulmaktır…Simyacı’nın dünya çapında bu kadar satmasının sebebi belki de kılavuzculuk niteliğinin ön planda olmasıdır.Simyacı’yı okumak , herkes uykudayken şafak vakti güneşin doğuşunu beklemektir.
Hikaye;
Santiago adlı çoban ikidir aynı rüyayı görmektedir.Bu rüyanın tasviri için bir çingeneye gider(çingeneleri sevmiyor kendisi bu arada).Çingeneye rüyasında bir çocuğun onu Mısır Piramitlerine götürdüğünü ve orada bir hazine bulacağını söyler.Kadın da orası neredir bilmem ama seni bir çocuk götürdüğüne göre öyle bir yer vardır ve hazine oradadır.Senden artık para istemiyorum ama bulursan hazinenin %10 unu isterim.Sonra kasabanın alanında kitap okurken ihtiyar bir adamla karşılaşır. Adam sohbet açar ve bütün geçmişini yere yazar (ana babasının adı, babasının tüfeğini karaca avlamak için kaçırışı, ilk cinsel deneyimi). Ve hazinenin yerini söylemek için sürünün %10 unu ister. Çoban sürünün %10 unu verir ve ihtiyar adam ona “Urim ve Tummim” adlı iki taş verir (Tevrat’ta geçer ve fal bakmak içindir). Adam Salem kralı Melkisedek’tir (Tevrat’tan).Yeri hakkında ise sadece Mısır piramitlerinde olduğunu söyler. Her zaman işaretlere saygılı ol diye de bir öğüt verir. Çoban sürüyü satıp Afrika’ya gider. Kahvehanede bir gençle tanışır ve rehberi olmasını ister. Sonra da kahvehane sahibi uzun bir nutuk çeker (Santiago hiçbir şey anlamaz tabi) ve giderler. Pazar yerinde genç Santiago’nun parasını çalar. Hiç parası yoktur Santiago’nun artık. Ondan sonra Billuriyeci Dükkanı’na gider (dükkan artık eskisi gibi çok müşteri çekmiyordur) ve orada çalışmaya başlar. Dükkan çocuğun gelişiyle ve önerdiği fikirlerin uygulanmasıyla eski halini aratmamaya başlar. Bu arada Santiago Arapça öğrenir.11 ay çalıştıktan sonra dükkândan ayrılır. Başta geri dönmeyi düşünür fakat sonra gitmeye karar verir. Bir kervanla çölü aşar.Kervanda bir İngiliz’i arkadaş edinir.(Adam “Felsefe Taşı” nı ve hayat iksirini yapmak için çöldeki simyacının yanına gidiyordur. Yani kısacası Simyacı olmak istiyordur.)Vahaya giderler ancak kabileler arasında savaş çıkmıştır. Sonra bir gün bir işaret görür ve vahaya saldırılacağı yorumunu yaparlar. Derhal kabile şefine gider. Olanları anlatır. Şef eğer savaş çıkarsa öldürülen her adam başına para alacağını söyler fakat saldırı olmazsa da öldürüleceğini de ekler. Çadırdan çıktığında Simyacı ile tanışır ve Simyacı eğer ölmezsen savaştan sonra çadırıma beklerim der.Savaş olur ve vahadakiler kazanır.Santiago para alır.Bu arada vahada hayatının kadını olacak “Fatima” ile tanışmıştır.(Savaştan çok önce galiba)Gerçi daha önce hemen hikâyenin başında Tarifa’daki bir tüccarın kızına aşık olmuştur fakat bu başkadır.Bu gerçek aşktır. Simyacı ile birlikte hazineye giderler altlarında at vardır çünkü Sİmyacı develeri hain olarak tanımlamıştır ne zaman çöküp duracakları belli olmaz ama at öyle değildir belli eder der.Çölde kabilelerle karşılaşırlar ve esir alınırlar. Bu esaret esnasında rüzgara dönüşmeyi öğrenir artık işaretleri çok iyi takip edebiliyordur. Bir süre sonra ayrılırlar.Santiago Mısır Piramitlerinin önüne varır ve kazmaya başlar.Kazar kazar ama boştur.Eşkiyalar gelir ve bir güzel dayak yer ve dayak yerken de Baş eşkiya “Ben de rüyamda İspanya’da yıkık bir kilisede hazine bulacağımı görmüştüm ama salak mıyım ki ben gideyim” der.Bu kilise hikâyenin başındaki kilisedir.Kazar ve orada bir hazine bulur.
İşin ilginci, hazine aslında başladığı yerdedir; ancak, yaşadığı ve öğrendiği şeyler ve Fatima da zaten başlıca bir hazinedir.
Kitabı okumak isteyenlere kitap hakkında bilgiler:
Yazar: Paulo Coelho , Çeviren: Özdemir İnce, Orijinal ismi: O Alquilmista || CAN YAYINLARI || Liste Fiyatı: 12,50 TL. || Yayın Yılı: 1988 || İthal Kağıt || 12,5×19,5 cm || Karton Kapak || ISBN:9755106820
Pazar, Haziran 20, 2010
1 Yorum