Karagöz ile Boşverinbeni
Muhalif mizah ustası, tiyatrocu, yazar Ferhan Şensoy’un beş ay önce yayınladığı kitabı ‘Karagöz ile Boşverinbeni’ yi mizahın yanında hüznü de hissederek okudum. Çünkü Ferhan Şensoy bu kitapta kendini yani yalnızlığı anlatmıştı.
Er ya da geç karşılaşacağımız şey olan yalnızlık aslında tamamen bir bakış açısıymış. Yalnızlığın zavallılık değil, usulünce yaşandığında çok büyük keyifmiş. Bu yalnız adamın bir gün balkonundaki denizliğe bir kumru yuvasını yapar. Arkadaşları evlendikten sonra arkadaşsız kalan, bir pencere denizliğinde dünyaya gözünü açmış kumru gibi hisseder kendini. Yumurtladıktan sonra kuluçka döneminde anne bir daha geri gelmemek üzere havalanır uçsuz bucaksız gök yüzüne. Artık bir aile reisidir ve kendisini onlardan sorumlu hisseder. Ablasının kendisine bir eş bulma çabasının olması ve sürekli müşterisi olduğu Eve En Yakın Lokanta’da sıkılmadan, hayattan zevk alarak yaşamını sürdürür. Zamanla falan filan dünya değişir ve Eve En Yakın Lokanta devredilir. Eve Pek Uzak Olmayan Lokanta’yı da kendisine uygun görmez. Kök salan ailesiyle daha da fazla ilgilenmeye çalışsa da şehir dışı işleri nedeniyle ailesini kaybetmeye başlar. Yalnızlığın hazin sonuna ulaşır.
Kuş kuştur ve kuşssal şartlarda yaşar. Kanadı kırık insan, kuşa yardımcı olsa da bir kuş ailesinin reisi olamaz. Ama kuşlara ekmek vermek güzel bir şeydir, hele yapayalnız yaşıyorsanız. Ve fakat yem verdik diye kumrular bizim olmazlar, gökyüzünündürler. Kimsenin değildir kuşlar.
Bu kadar ciddi bir konuyu sizin gülümsemenizi sağlayarak yansıtmak gerçekten de zor olmalı. Konuşurmuşçasına ve sade bir şekilde yazılmış kitapta hiç düşünmediğiniz benzetmelerle basit konulardan yobazlara ve ülke sorunlarına pay çıkartan çeşitli öğelerle döşenmiş. Kitapta neredeyse kimsenin ismi yoktur, herkese kendi koyduğu lakaplar vardır. Ablasının dışında çok hızlı servis yapan barmene Ambülans’ın kısaltması Ambül, her işe el atan aile reisine Durunbırakınbenyaparım Bey, büyük göğüslü sekreter Kimdevarbumemeler ve saire. Bu lakapları dalga geçme amacı taşımadan ciddi bir şekilde sizlere nedenleriyle sunması bile başlı başına sizi gülümsetmeye yetiyor. Kitabın adının da nereden geldiğini ufak bir alıntıyla yansıtalım;
Kumru yavruları yuvanın içinde kıpırdanıyorlar,biri çok fersiz, öbürü daha devingen, gözleri anasınınki gibi kapkara. Fersiz, devingenin arkasına serilmiş, kaldıramadığı başını kardeşinin arkasına sokmuş, yaşamdan umudu kesmiş bir yatalak hasta gibi, gözünü açamıyor.
-Benim yaşayacağım yok,boş yere uğraşmayın, boş verin siz beni!
demek ister mütevekkil bir tavırla bürünmüş.Bırakmış kendini.Anne kumru ortada yok. Yetim kumrular vaftiz edilerek isimlendirildi: Karagöz ve Boşverinbeni.
Yazımızı fazla uzatmaya gerek yok ama eklemeden edemeyeceğim. Hep aklıma takılan denizlik ve sinirimi bozan ciks kelimelerini bir güzel açıklaması benim için sürpriz oldu.
Kitabı okumak isteyenlere kitap hakkında bilgiler:
Yazar: Ferhan Şensoy || Yayınevi: Ortaoyuncular Yayınları || Liste Fiyatı: 20,00 YTL. || Yayın Yılı: 2008 || İthal Kağıt || 13,5×21 cm || Karton Kapak || ISBN:9757904112
Benzer Yazılar
Etiketler: Ferhan Şensoy, Yalnızlık
Mayıs 6th, 2009 22:01
kitap hoşuma gitti en kısa süreda almayı düşünüyorum
Mayıs 9th, 2009 21:58
Bu yazım Deli Defteri Dergisi 14. sayıda yayınlandı.