Geçen gün kandil olması nedeniyle en azından Peygamber Efendimizi tekrar tanımak adına,tekrar düşünmek,unutmamak ve hissetmek adına bir şeyler yapma arayışına girdim.Hemen bir şimşek çaktı beynimde.Bir hatıranın yansıması,bir duygu yoğunluğuydu aslında bu.Bu yazıyı sırf bu duyguyu yaşatmak adına yazdığımı itraf etmem gerek.
22 Nisan 2008-Kutlu Doğum Haftası.Olması gerektiği gibi okuldayız ve biraz erken okulda olduğumuzdan kantinde çay eşliğinde arkadaşlarla sohbet etmek istemiştim.Kantin kapısına geldiğimizde İbrahim Gündüz adlı sınıf arkadaşım arkadan bir nida ile “Çekilinnnn!” diyerek geldi ve elinde bir takım siyah koliler ile kantindeki hizmetli odasına yöneldi.İçinde ne olduğunu sorduğumuzda bizi geçiştirdi.Açıkcası içerlemiştim.Kendimce bir takım tavırlar yaptım hatta.Zilimiz çaldı ve derslerimiz başladı.Dersler ilerledikçe bu an da,hissettiğim kırgınlık da tabii geçip gitmişti, 7. derse gelmiştik.Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersi.İbrahim derste yoktu.Sorumlu öğretmenimiz sınıfa geldiğinde günün anlam ve öneminden bahsetti , işte o sırada kapı çaldı ve öğretmenin izniyle İbrahim içeri geldi.Öğretmen kısa bir konuşma ile İbrahim’in bizlere birer hediyesi olduğunu anlattı.İbrahim siyah kolilerin içersinden siyah poşetler çıkartıyordu.Herkes birer poşet aldı.Hep birlikte açmaya başladık.İçersinde Kuran-ı Kerim’in cep kitabı halinde meali vardı ve günün anlam ve önemine dair Peygamber Efendimiz’in hayatını anlatan güzel bir kitap bulunmaktaydı.Poşetler göründüğü gibi her birine 2 kitap bitti gitti değildi.Her poşette alıcak kişinin adı soyadı yazmaktaydı.Daha önceden oturma planına göre tek tek bu kitapları sıraya koymuştu biricik arkadaşım.Yetmedi tabii bu ona.Kitapların içersinde “Değerli kardeşim Rıza Selçuk Saydam(RSS)’a kutlu doğum haftası armağanıdır.Nur ile yücesin.” yazıyordu.Tek tek her kitaba üşenmeden isimleri yazmıştı.Üşenmek ne kelime,eminim bunu zevk ile yapmıştı.Ayrıca işin karizmasına bakınız.Her kitaba farklı notlarla bunu özgün cümlelerle yazan İbrahim kardeşim altına İbrahim Gündüz yazmamıştı ne de imzasını koymuştu.Hediye ona aitti ama maddi olarak yaptığı paylaşımı önemsemeden,bir şeyleri kanıtlamaya çalışmadan bu anı kendine mal etmeden yapmıştı bunu.Hemen yanına gittim ve teşekkürlerimi ileterek duramadım ve sarıldım,kucaklaştık.Gerçekten gözleri parlıyordu,bizi de parlatıyordu.Bir salgındı bu.Ne mutlu bir salgın!”Kardeşim hediyemi kabul ettiğin için teşekkürler.Lütfen benim için bunları okur musun?” dedi.Duygu yoğunluğu son haddindeydi.
İşte o kitabı zamanında okuyamadım.Kutlu doğum haftası geçti,geldi kandil.Ama unutmadım.Sabaha kadar kitabı bitirdim.Biraz da meal okumaya vakit bulabildim.Bazı şeyleri anlamını hissederek yapmak ne kadar da ulu bir duygudur bir bilseniz!
Kitap bilgileri size kalmıştır.Peygamber efendimizi tanıtan lütfen bir kitap da sizler okuyunuz.Unutmayalım ki faniliktir bu yaptıklarımız.Bu dünyada kendimiz için yanarsak bir daha yanmayız.Dinimize , vatanımıza , milletimize bağlılığımızı koparmayalım.Bizi biz yapan benliğimizdir.Saygılarımla..