• Twitter’da 50.000 takipçimize ulaştık, şerefine Paulo Coelho, Küçük İskender, Zülfü Livaneli veİskender Pala’dan imzalı kitap hediye ettik. http://twitter.com/rsskitap
• Kent TV’de Gülşah Elikbank’ın Kitap Kolik adlı programında RSS Kitap tanıtıldı :) Kendilerine teşekkürlerimizi sunuyoruz. http://tinyurl.com/3lgn93g
• Bilişim Yıldızları yarışmasında RSS Kitap ile e-blog kategorisinde ödül aldık. Ödül töreni Kadir Has Üniersitesi, İstanbul’da gerçekleşti. Bahşehir Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Şenay YALÇIN ödülü takdim ederken… http://tinyurl.com/rsskitapizlesene
• Google+ sayfamız açıldı. Çevrenize eklediniz mi? :) http://goo.gl/JvoHS
• SosyalSorumluluğum.com projesi olan ’1 Kitap Da Benden’ projesini destekleyenler arasında yer aldık.
• Facebook sayfamızda 1.000 kişi olduk. http://www.facebook.com/rsskitap
• Temmuz 2011′den beri RSS Kitap’a hiçbir yazı eklememişim. Bunun çeşitli bahaneleri var fakat söylemek istediğim gidişatın değişeceği ve daha aktif olarak bloglamaya devam edeceğimdir.

Bu yazı ‘Derkenar‘ adlı yazı dizisi içersinde yer almaktadır.

Benzer Yazılar

• İlgili yazı bulunamadı.

01 doğumlu, 03 mezunu, 33 oturuşlu, 34 delisi, 26 Donas hastası (bilen bilir), 06 gezgini. Japon sevdalısı. Kalbi ve mantığı ne derse o. İletişim: uhkut9@gmail.com

Dirik ve Lirik ve Dinginlik: Haiku

Haiku

“Gemliğe doğru / denizi göreceksin; / sakın şaşırma” Orhan Veli

Size sadece 3 mısra, her bir mısrada sırasıyla 5, 7 ve 5 hece -toplamda 17 hece- kullanma hakkı verseler ve bunlarla başlı başına bir dünya yaratmanızı isteseler, tepkiniz ne olurdu? “Üç mısrayla ben ne yazabilirim” diye baştan pes etmezdiniz değil mi, yoksa eder miydiniz? = ) Zira tek bir gökyüzünden milyonlarca yıldız üstümüze yağmaktayken üç mısrayla binlerce duygu harmonisi yaratmanın sizi zorlayacağını sanmıyorum hehe. Çekinmeyin canım, bunun adına Haiku der, Japonlar. Aslında Haiku, üç dizeden oluşan kısa bir şiir türü olmasına rağmen edebiyatta en yalın duygularınızı yansıtılabileceğiniz bir tür. Ya da okuduklarım bana bunları hissettiriyor. Eminim ki siz de bu yazı sonunda Haiku’nun çekiciliğine kapılıp yüzlerce Haiku yazma isteği duyacaksınız.

Haiku hakkında birkaç teknik açıklama verelim: Haiku oldukça kısa ve haikuda kullanılan malzemeler az.

Tanzaku

Tanzaku: üzerine Haiku yazabilecek kadar alanı bulunan ince uzun kâğıtlardır. Çoğu zaman duvarlara asılır. Hatta ağaçların üzerine asılarak, ağaç süslemesi olarak da kullanılabilir.

Mürekkep ve yazı fırçası: geleneksel Haiku yazımının olmazsa olmazı. Genellikle mürekkep siyah renk tercih edilir; fırçada ise fırça ucu Japon karakterlerin kendine has dokusunu yansıtacak şekilde düzenlenir, genellikle topluca ve sivri.

Mürekkep ve yazı fırçası

Taijin: Haiku yazana denir.

Haiga (俳画 ): üstünde basit de olsa çizim barındıran haiku kağıdı.

Kigo: mevsim sözü. Mevsimler doğrudan söylenebileceği gibi mevsimleri hissettiren kelimeler olarak da kullanılabilir. Haikuda doğa somut şekliyle yer alır. Kigo örnekleri: “yaz, esinti, kar, fırtına gibi.”

Haibun

Haibun: nesir (yüzyazı) şeklinde yazılan haikulardır. Genellikle taijinlerin seyahat sırasında doğayı tasvir ederken sıkça kullanmışlardır.

Kuhi (句碑): üzerine haiku yazılmış doğal kayalardır.

Kuhi

Haiku yazımı: Aslında Japonlar şuradaki örneklerde olduğu gibi Haiku yazarken 3 satır yerine yan yana ya da dik yazmayı tercih ederler.

Yan yazımı:

ふじのかぜやおゝぎにのせてえどみやげ
fuji no kaze ya ōgi ni nosete Edo miyage
Fuji’nin yeli / Yelpazemden çıkar / Edo’dan hediye

Klasik hale gelen ise üç mısra, on yedi hece ve beş – yedi – beş (go-shichi-go) ritmidir. (Klasik hale gelen Haiku tarzını Japonlar kullanmaz anlamına gelmesin. Haiku geçtiği aşamalar sonucu 5-7-5 ritmini korumuş ve klasik hale gelmiştir.)

Na sıl ya zı lır -
Top lam on ye di he ce
Üç sa tır a yaz

Günümüzde heceleme sistemine uygun olmayan diller nedeniyle 5-7-5 sistemine sadık kalmak zordur. Zira İngilizce gibi bölümlemenin zor olduğu bir dilde bu sisteme bağlı kalmak, anlamdaki dinginliğe ve yalınlığa ulaşmada birtakım zorluklar oluşturmaktadır. Neyse ki biz şanslıyız, dilimiz Haiku yazmak için biçilmiş kaftan. Fakat Haiku çevirirken Japonca kelimelerin, başka dildeki yazılışları uzun olabileceğinden bu durum görmezden gelinebilir. Bir örnekle bu durumu daha anlaşılır kılmak gerekirse:

Normal yazılış

春待つや
心が一つ
歳を取る

Romaji

haru matsu ya
kokoro ga itotsu
toshi o toru

Türkçe çevirisi

Baharı beklerken,
Kalbim yaşlanır,
Bir yıl daha.

Aradaki fark açık.
Peki ne yazılır? Haikular genellikle dinginlik üzerine inşa edilir. Bu dinginlik etrafında saf duygular sarılıdır. Duygular yansıtılırken doğadan sık sık yararlanılır. Bu bağlamda haikuların içeriğinde yoğun olarak mevsimlerle ilgili sözler kullanılır(kigo= mevsim sözü). Öyle ki:

“Yolu kesiyor sis
Kuru yaz çiçekleri(kigo burada yaz çiçekleri ve sis)
Düşüyor göle.”

Bu basitlikten koskoca duygu selinin ruhumuza akışı, dinginlik doğuşu ne şaşırtıcı, değil mi?

Bundan başka, aşk, ilişkiler, duygular, yergi, umut, umutsuzluk, sakinliğin verdiği huzur haikunun konusunu oluşturur. Tabi konuyu sadece bunlarla sınırlandırmak gerekmez. Sırada çok çarpıcı bir örnek:

“haikuracak nef
esim kalmasa bile
ellerim uzan”

Çarpıcı demiştim, değil mi = )

Şimdi, yüzyıllar boyu bir ada devleti olmanın verdiği izole hayatın sizde oluşturabileceği yalınlık duygusunu düşünmenizi isteyeceğim. Bunu Vikipedi’den alıntıladığım şu cümlelerle destekleyeceğim: “16. yüzyılda Edo Devri’nin başlamasıyla, bugün klasik Haiku olarak nitelediğimiz tür ortaya çıktı. Edo Devri’nin bazı özellikleri bunun şartlarını hazırladı. Toplumda feodal bir sınıf ve statü sistemi hakimdi. Buna ilaveten Japonya neredeyse tamamen dışa kapanmıştı. Böylelikle kendi içinde kapalı, görünürde değişmez bir dünya oluşmuştu. Bu tam tanımlı değerler ve semboller sistemi sayesinde şairler ve alımlayıcılar yüzyıllar boyu müşterek, sınırları net çizilmiş bir anlayış zeminine sahip oldu. Değişiklikler sadece detaylarda vuku buluyordu. ” Bu yalıtılmışlık Japonlarda beraberinde yalınlığı da getirmiş ve sözlü düşünlerine yansımış olmalı. İşte bu yansımanın en güzel örneklerini Haiku okurken fazlasıyla hissedebiliyorsunuz. Yalınlığın verdiği saflık, dinginliğin verdiği samimi duygular yoğunlaşıp üç küçük mısrada binlerce çiçek açtırabiliyor. Bir örnek:

Bu solan ışık
ateşböceği belki,
belki bir hanlık?

Jorge Luis Borges – Cocteaunun
Günümüze yaklaştıkça yaşanan büyük ölçekli gelişmeler (Dünya Savaşları gibi) hayatın her parçasına sirayet ettiği gibi Haiku yazımında konuları da etkilemiştir. Bunun dışında, zamanla yerleşik bir Haiku sistemine geçiş ve hızla artan iletişim ağı, haikunun dünya edebiyatlarına tam anlamıyla “bulaşmasında” da önemli bir yeri olmuştur. Günümüzde haiku’ya olan ilgi internet ortamı ve basılı yayın sayesinde artmaktadır. Şu an okuduğunu bu yazı bile .haikunun .net ortamındaki yayılışına örnek sayılabilir.

Bu noktada “Haiku’nun Üstadı” olarak yüceltilen Matsudo Bashou’ya ait (1644-1694) birkaç haiku ile sizi yalnız bırakacağım. Fakat bundan önce şunları yapmanız, haikunun derinliğine varmanıza yardımcı olacağı kanaatindeyim. Şimdi; derin bir nefes alın, nefesinizi sakinleştirin; aklınızı günlük çelişkilerden olabildiğince sıyırın ve sakince ve dinlinliğin verdiği huzurla dolduğunuzu düşünerek okumaya başlayın:

Şizukasa ya
iwani şimi iru
semi no koe

Meigetsu ya
Ittemo ittemo
Yosono sora

Haru no no ni
Sumire tsumi ni to
Koşi ware zo

No o natsukaşimi
Hiyoto ne ni keru

Türkçe:

Sessizlik
Kayaların arasına yayılıyor
Ağustos böceğinin sesi

Dolunay
Ne kadar gitsemde
Ötede kaldı gök

Bahar günü, kuş gibi
Menekşe dermeye geldim
Ama kalkamadım ki,

Uyudum kaldım kırlarda
Bütün gece boyunca

Birkaç örnek daha, aynı dinginlikle devam ediyoruz:

Vazonun içindeki
Kır çiçeklerine
Gelmedi bahar

Alacakaranlık -
Geceyi çağıran
Kargalar

Poyraz
dokunup omuzlarına
uyandırıyor düşlerini

Dowd Edward Rebinson

Yıldızlar kayıyor
ve bir çocuk
gökyüzünü boyuyor gözleriyle

Smiljka Gagic

Bu eldi işte,
saçlarını okşayan
senin geçmişte.

Jorge Luis Borges

Aslında Haiku yukarıda örneklerini gördüğünüz gibi sadece duygulara, mevsimlere yoğunlaşmaz; çeşitli türleri bulunmakta. 2 örnek:

Renga: “Zincirleme” yani birden fazla taijin’in sırayla söyledikleri özgün haikulardır. İçinde zekice kurgulanmış nükteler barındırır.

Senryuu: “Senryû haikuya göre daha kapalı ve anlam bakımından tek yönlü, keskin hatlarla dobra bir söyleme sahiptir. Senryû, tecrübeler toplamını bir an içinde yaşanmış haliyle hiç süslemeden olduğu gibi söyleyen, insana ve sosyolojik yaşamına rasyonel bir bakış açısına sahiptir ve neşesi ise acayip, nüktedan, alaycı, bayağı ve belden aşağıdır.” Yergi –hiciv-, komik durumları betimlemek amacıyla yazılan haikulardır.

泥棒を
捕えてみれば
我が子なり

dorobō wo
toraete ireba
wagako nari

Bir hırsızı-
Enseledim,
Oğlum oldu!

Başka bir örnek daha:
“Beni kim özler / susuz kalan saksıdan / başka balkonda”
Günümüzden yergi amaçlı bi’ örnek : )
”bütün erkekler
odundur ve odunlar
budanmak ister.”

Türk edebiyatında durum ne? Bu konuda size derin bilgiler vermek yerine sadece bir tane ustamızı, bence en güzel Haiku örnekleri vermiş bir şairimizi, tanıtmak istiyorum: bundan bir ay kadar önce facebook’ta Haiku araştırırken bir Türk grubunda, ‘kambur melekleri mi, neydi, özellikle bir şairin haikularını paylaşıyordu. İsmi: Oruç Aruoba’dır. Kendisi Haiku yolculuğunu şöyle özetlemiş:

“Haiku yazdığımı -yani, yazdıklarımın haiku olduğunu- başlangıçta farketmedim. Başo’yla
tanışmam Mayıs ’93′te oldu; oysa çok önceleri, ancak haiku sayılabilecek metinler yazmıştım
-yani, sonradan fark ettim ki, yazmışım… (tümceler’e aldığım metinlerin birçoğu, ilk kavranış
açısından da, kâğıda dökülüş açısından da -bazısı biçimsel olarak bile-, haiku sayılabilir.) (…)

Belki, çekici olan, sınırlandırılmışlıktı: “Pekâlâ, söyle bakalım ne söyleyeceksen; ama yalnızca on yedi nefesin var – ona göre!..” gibi bir kısıt, sanki rahatlatıcıydı bile: Yalnızca “söyle, hızla; ve geç…” gibi bir anlamda da değil -imbiklemek gibi birşey: “Özü bul -çok söyleme: tam yeterince…” gibi…

(…) sezinlemeye başladım haikunun anlamını:-
Anlık bir anlam: gözüküp geçivereren bir görünüm -göze çarpıveren bir kavrama- daracık kavrayış aralığından görülüveren kocaman dünya… Ağlıyor bana..

Geçiciliğin kalıcılığı –
kalıcı bir geçicilik…”

Sizi Aruoba’nın haikuları ile yalnız bırakıyorum.

NE Kİ HİÇ

Aceleyle gelip geçer Martı
oysa
biryere gitmez.

Lodos geldi–
Belirsiz:
Hangisi Yaprak, hangisi
Yağmur…

Yeşil pencereler
sarı pencereler –
benimki, beyaz…

Deniz ile Gök
aynı renkse
fırtına gelecek demek.

Bakalım şu son pencere de
Ne zaman sönecek
artık…

Ne çok şey oluşuyor
senden uzakta –
uzaksın işte

(numarasız)
Ağaçlar
kulak kabartmışlar:
Dolunay’ı dinliyorlar.

Seni sevdiğimden başka
hiçbir şeyden
emin değilim–

Sen mezarım olsaydın
mışıl mışıl uyurdum
içinde.

Gelin şimdi birlikte haiku yazalım, ne dersiniz? Kalem? Kağıt? Hazır! O halde başlayalım!

Öncelikle haikumuzda belirteceğimiz duyguları seçelim. Biraz duygusal, biraz dingin olsun. Bu noktada bu duygulara hitap edecek kelimelerimizi ve kigolarımızı(mevsim sözü) seçelim: “sessizlik, bahar, çiçekler; saf duygular.” Seçtiğimiz kelimeleri anlık durumlarla bütünleştireğiz.

Şimdi de mısralarımızı oluşturalım.

İlk mısrada beş hecelik tam bir cümle yazabilir ya da kesme işareyi ile ayırıp ikinci mısraya devam edebiliriz. Ben kesmeden devam edeceğim:

“ses siz lik, ba har,” (çarpıcı, dingin giriş; kigo: bahar)
İkinci mısramız yedi hecelik; bu mısrada dinginlik duygusunu derinleştiriyoruz. Burada
üçüncü mısraya kadar devam edeceğim.
“u sul u sul ak an su,” (kigo: rüzgar)
Son mısrada bir anda nefesimiz bitirircesine kelimelerimizi serpiştiriyoruz:
“ ber rak de niz le” ( beş hecede nefes bitimi)

Tam hali
“Sessizlik, bahar,
Usul usul akan su-
Berrak denizle”

İçinde acı geçen bir haiku yazalım:

“kızgın demirleyaraya
basılan tuz.
Ne sancılı his”

Tabi dilerseniz 5-7-5 ritmine ya da sabit duygulara uymayabiliriz.

“un var, şeker var,
yağ var; geldi mihelvacı”

Bu haikuda umut duygusunu işleyelim:
“yine gelecek/ bekliyor olacağım/sessiz gölgeni”

Buraya kadar sizlere Haiku hakkında fazla derin olmasa da sizi Haiku ile haşır neşir edebilecek, o canlı ilginizi çekebilecek çeşitlilikte bilgiler sunmaya çalıştım. Umarım usunuzda Haiku ile ilgili çoook küçük de olsa bir temel atabilmişimdir. Bu yazıyı okuduktan sonra Haiku yazma girişiminizi görmek hoşuma gidecek. Bizimle haikunuzu paylaşır mısınız? Bundan gerçekten mutluluk duyacağız. Ama ben boş durmadım. Siz değerli okuyucular yazıma daldığınız bir vakit araya bir haiku sıkıştırdım; büyük ihtimalle bu araya sıkıştırdığım haikumu göremediniz = ) Durun durun, hemen yukarı çıkmayın! Her bir mısrayı 5-7-5 ritmine uygun olarak yazı içine dağıttım. Evet! Bu bir davet! Tam bir ay (sayıyla 1 ay) yukarıdaki yazıda sakladığım haikuyu bulmanızı bekliyor olacağım! Doğru cevabı bulanlar arasında yapacağımız çekilişle de birbirinden ilginç kitap ayıraçları, 1 adet Haiku kitabı hediye edeceğiz = ) Kargo dâhil tüm masraflar tarafıma aittir. Doğru cevabı bulunca cevabınızla birlikte şu adrese isim, soy isim, telefon numaranızı ve adresinizi bırakmanız yeterli!

Son haiku da benden olsun = )

Riza wa yoi tomo,
Kare wo hon wa ai,
Tsudzuke yomu.

İyi dosttur Rıza,
Kitaplara aşıktır,
Okumaya devam eder.

Benzer Yazılar

• Apartman Haikuları
  Metin Üstündağ 'ın son kitabı olan Apartman Haikuları 'nın çıktığını Selç...

Kitapların sansürlendiği, kitapçıların korsana yenik düştüğü böylesine bir günde RSS Kitap ile Altın Örümcek Blog finalisti olabilmek gurur verici. Destekleyen herkese teşekkür ederim!

Sonuçlar 50 kişilik jüri tarafından belirlendi. 9. Altın Örümcek’in kazanını ise Ntvmsnbc oldu. Blog kategorisinde Hippi Kız birinci oldu. Ödül alanlar arasında Ülker, T. Garanti Bankası, Yapı ve Kredi Bankası, Finansbank, TTnet, Microsoft, Türk Ekonomi Bankası, Turkcell, Digiturk, Biletix, THY, Hepsi Burada, Hürriyet, Doğuş Yayın Grubu, Kariyer.net, Eczacıbaşı Holding, Efes Pilsen, Aselsan, Volkswagen, Fiat, IKEA, Greenpeace, WWF ve Superonline yer alıyor.

Benzer Yazılar

• İlgili yazı bulunamadı.

Coelho ‘nun diğer kitaplarından farklı olarak romanın başkahramanı kendisidir ‘Elif’te. Reenkarnasyon, büyü, sihir gibi kavramlara yazarın diğer kitaplarından aşinaydık, bunlar ‘Elif’te de karşımıza çıkıyor. Ama bu sefer bir eksik olduğu da hemen hissediliyor. Bence bunun nedeni, yazarın Simyacı gibi diğer kitaplarını da okuyan kişiler bahsedilen tüm olağanüstü olayların sadece birer simge hatta imge olduğunu kabul edip, kendi hayatlarında birer karşılığını belirleyerek çeşitli dersler çıkarmaları, ‘Elif’e geldiğimizde ise kabul edilen tüm bu imgelerin Paulo Coelho’nun gerçeği olduğunu farkedip böyle bir noktada geri adım atmalarıdır, benim gibi.

Senin de bizzat gördüğün gibi Elif anlatılamaz. Fakat büyü geleneğinde Elif iki şekilde tarif edilir. Birinci tarife göre geçmişe ve bugüne ait küçüklü büyüklü bütün noktaları içine alan Kâinat’ta bir noktadır. Trende de olduğu gibi bu Elif’i ekseriyetle tesadüfen keşfederiz. Bu olayın gerçekleşmesi için kişinin -ya da kişilerin- o noktayla aynı yerde bulunması gerekir. Bu yere Küçük Elif diyoruz.

Her kitabın yazarı aracılığıyla paylaşmak istediği vardır. Benim ilgilendiğim anlatılanın bana kazandırdığı. Portobello Cadısı ile karşılaştığımda Elif’in bana öylesine az etkisi oldu ki. Elbette Paulo Coelho’nun olayları basitleştirip, kulağa güzel gelen aforizma mahiyetindeki sözleri her sayfada var. Fakat düşünün, istediğiniz bu mu? Arkası boş, ünlü bir yazarın size bir şey katmayan popüler kitabı mı? Samimiyetinden her satırda şüphelendiğim, sonunda “sakın evde denemeyin” anlamında bir not ile kapanış yapan kitap mı aradığınız? Her şeyi bir kenara bırakırsak kitapta edebiyat anlamında karşılaştığınız herangi bir şey var mı?

Büyük Elif, aralarında çok güçlü bir bağ bulunan sahip iki veya daha fazla kişinin tesadüfen Küçük Elif’te bir araya gelmesiyle zuhur eder. İki farklı enerki birbirini tamamlayarak zincirleme bir tepkimeye yok açar. Bu iki enerji…

“Kitaptakilerin %90 lık kısmını yaşadım.” diyen Paulo Coelho’ya da hakkını vermek gerekiyor, yaşadın, etkilendin, roman değeri, anlatılma değeri gördün ve yazdın sayın yazar. Tüm olumsuz eleştirimin yanında eğer kitapta anlatılan, benim görüp de daha önce karşılaşmadığım, bana katacak değeri olan bir mesaj varsa ve ben göremiyorsam diye aklıma bir söz geldi bu satırları yazarken. “İnanç görmediğimize inanmaktır. Bunun mükafatı da inandığımızı görmektir.” St. Augustinus

…fener lambalarını yakan, pillerin içindeki zıt kutuplardır ve ışığın yanmasını sağlarlar. Çekim gücüyle yakınlaşarak çarpışan iki gezegendir onlar. Eski, .ok eski zamanlardan beri tanışan iki âşıktır. İkinci alem, Kader tarafından özel bir görev için seçilen iki kişinin doğru yerde karşılaşmasıyla tesadüfen ortaya çıkabilir.

Hilal karakterini yazarın Türk seçmesini de anlamış değilim, Türk kelimesi birkaç yerde vurgulansa da herangi bir satırda karakterin hareketlerinde bizden bir şey göremedim. Can Yayınları’nı başarılı pazarlaması, Portekizce’den sonra ilk olarak Türkçe baskısının çıkması, Paulo Coelho’nun İstanbul’da kitap ile ilgili özel bir davet vermesi konusunda attıkları adımlar, kapağın milliyetçi duyguları hareketlendirecek kırmızı beyaz tonlarda olmasına ek arka kapağında Türk Bayrağı’nda olduğu gibi ayyıldız hilal (Kitaptaki ‘Hilal’ karakterin gerçek hayattaki adı değildir, bu da ayrı bir taktik)’in olması gibi çeşitli taktiklerle kitabı bu seviye getirdiği için tebrik ederim.

Ek Not: Belirtmeyi unutmuşum. Saadet Özen’in çevirileri ile kitabın bir nebze canlandığını, kendisini tebrik ettiğimi eklemek istedim. Kimi cümleler öylesine gediğine oturan, kök Türkçe’den, rahat anlaşılır, örnek teşkil edecek kadar güzel deyimlerle kullanılmış cinsten ki eklemeden geçilemezdi. Saadet Özen’e tekrar üstün emeğinden dolayı teşekkürlerimi sunuyorum.

Kitabı okumak isteyenlere kitap hakkında bilgiler:
Yazar: Paulo Coelho , Çeviren: Saadet Özen || Liste Fiyatı: 20,00 TL. || CAN YAYINLARI || Yayın Yılı: 2011 || İthal Kağıt ||13,5×21 cm || Karton Kapak || ISBN:9750712913

Benzer Yazılar

• Portobello Cadısı
  Bir önsöz nasıl kullanılmalı? Paulo Coelho yıktı tüm önyargılarımı önsöz ha...
• Simyacı
  Simyacı (özgün adı O Alquilmista), Brezilyalı eski şarkı sözü yazarı Paulo ...

Sırf Anarşi (Mere Anarchy), Yan Etkiler (Side Effects) ve Tüysüz (Without Feathers) ‘dan sonra Eğrisi Doğrusu’nu (Getting Even) da yayınlayan Siren Yayınları bir tebriği hakediyor. Eğrisi Doğrusu en komiği olarak kabul edilmiş birçok kişi tarafından. Açıkcası ‘çamaşırhane listeleri’ yayıncısını anlatan, Metterling’in Listeleri ciddi anlamda dahiyane bir mizah anlayışına sahip, ironileri her bölümde yakalayıp ustaca hikaye haline getirmesi, akıcı bir dili, rahat okunurluğu çok önemli. Ayrıca entellüktüel bir birikimi olmayan kimse ciddi anlamda kitaba yabancı kalacaktır, bu yüzden çeşitli aforizmaları rahatlıkla kitapta görebilirsiniz. Fakat yaptığı benzetmelerde kullandığı kişiler, esprilerin benim açımdan kimi zaman komik olmaması da söylemeden geçmemem gereken şeyler.

Sokrates intihar etmişti -ya da bize söylenen buydu. İsa öldürülmüştü. Nietzsche kafayı sıyırmıştı. Eğer yukarıda biri varsa, emindim ki kimsenin bunu bilmesini istemiyordu.

Kitap hakkında aklıma kazınan birkaç şey var. İlki etnik mizah. Çeşitli bölümlerde defalarca kimi etnik ırklara, dinlere direk olarak hiciv söz konusu. Woody Allen’da etnik mizahı -doğru bir tanım mı affedin, bilmiyorum- ciddiye almak komik duruma düşmektir, bu konuda söz söylemeden önce bir defa daha düşünmeniz doğru olur çünkü en çok dalga geçtiği konu olan Yahudilik ve Woody Allen da Yahudi. Diğer öge ise ‘Tanrı’ kavramı. Woody Allen’ın Tanrı konusunda ya ciddi şüpheleri, çekememezlikleri, laf atma gereksinimi, bir yarası var ya da ‘Tanrı’ üzerinde yapabileceği esprileri oldukça çok ki kullanabileceği her yerde kullanıyor. Okuyan herkesin dikkatini çekecek bir nokta bu.

Woody Allen’ı Whatever Works, Vicky Cristina Barcelona gibi filmleri ile sevdim ben. Yan Etkiler‘da da belirttiğim gibi ya kültür farkının dayanılmaz etkisi bu karşıma çıkan ya da kendisini sadece sinemada sevmem. Edebiyatta biraz yabancıyım sözlerine.

Kitabı okumak isteyenlere kitap hakkında bilgiler:
Yazar: Woody Allen , Çeviren: Garo Kargıcı || Liste Fiyatı: 14,00 TL. || Siren Yayınları || Yayın Yılı: 2010 || İthal Kağıt ||13,5×19,5 cm || Karton Kapak || ISBN:6055903244

Benzer Yazılar

• Woody Allen
  Yazımıza başlamadan önce ufak bi ünlemle belirtmeliyim ki bu yazı ‘Deli Def...
• Yan Etkiler
  Sıla Okur'un çevirisiyle Türkçe'mizi zenginleştiren bu kitabı tanıtmadan he...

Abdülhak Hámid tarafından yayınlanan Lüsyen’in mektupları ve çeşitli yan kaynaklarla oluşturulan eserin diğer bir yüzü olan Hámid’in mektupları kayıp. Can Dündar’ın “Lüsyen’in arşivi gelirse kitabı baştan yazacağım.” sözü, bu konuda ne kadar perişan halde olduğuna dair bir kanıt olsa gerek.

Kitap hakkında çevreme dönüp baktığımda oldukça kötü sözler görüyorum. Kimisi büyük küçük ilişkisi hakkında sözler sarf ediyor, kimisi de yazara karşı önyargılar. Geçmişte ‘yaşlı erkek genç sevgili’ barındıran Başucumda Müzik gibi olağanüstü Türkçe eserler varken böylesine bir tarihi gerçeği gözler önüne sermeye karşı yapılan eleştirilerin sahiplerini korkaklıkla suçlarım. Açıkcası muhafazakarlıktan hiçbir şekilde ödün vermeyerek belgesel niteliğinde bir roman yazılmış olması gerçekten çok önemli ve taktire değer. Yazar eğer isteseydi tarihi boşlukları postmodern bir şekilde ele alarak kendince ayrıntılarla doldurarak bize istediği mesajla birlikte sunabilirdi. Elbette kimi gerçeklerden sonra buna da ihtiyacımız var fakat Can Dündar’ın yaptığının zor olan olduğunu söylemekte haksız sayılmam.

Atatürk’ün sert çıkışlarıyla, Türkçe için yerinde attığı adımlar ve stratejik hareketlerini böylesine net gördüğüm başka bir eser yok. Birçok kişi “bir çağ yangınının tam ortasında yaşanmış inanılmaz bir aşk hikâyesi” olarak tanımlıyor eseri, ne kadar da haklılar! Tarihe Gizlenmiş Bir Aşkın Hikayesi’nin daha ortaya çıkabilmesi ne kadar güzel, aşkı yücelten bir olay.

Lüsyen’in saf aşkının içinde de çıkar, gelecek korkusu, istikbal arayışı, kendini garanti altına alma ve bir baba arayışı var. Bütün bu herc-ü merce aslında aşk diyoruz.

Devletin ve bir adamın iktidarsızlaşma serüveni olan kitapta Atatürk, Tevfik Fikret, İnönü, Nâzım Hikmet, Mehmed Âkif, Victor Huga, Oscar Wilde, Namık Kemal gibi devrin ağır taşlarıyla da karşılacaksınız. Sizi ara ara selamlayan fotoğrafların yanında başta Şair-i Âzam olmak üzere bu şahşiyetleri de yakından tanıma imkanı bulacaksınız.

Bu şaşalı günlerin ardından, kader kendisine bir mezar taşını bile çok gördü. Lüsyen’in, Zincirlikuyu’daki kabrine mezar taşı yaptırmak için özel izin aldım, zira birinci derece yakınları dışındakilerin böyle bir hakkı yokmuş. Mezar taşını Şubat gibi yaptırmayı planlıyoruz. Bunu Lüsyen’e borçlu olduğumu düşünüyorum.
Can Dündar

Kitabı okumak isteyenlere kitap hakkında bilgiler:
Yazar: Can Dündar || Liste Fiyatı: 28,50 TL. || Yayın Yılı: 2010 || İthal Kağıt ||12,5×19,5 cm || Karton Kapak || ISBN:9750712333

Benzer Yazılar

• İlgili yazı bulunamadı.

Türkçe’ye kitabın adı ile yine ve yine alakasız bir şekilde Kankanın Av Rehberi, Yeni Başlayanlar İçin Tavlama Sanatı olarak çevrilen kitap How I Meet Your Mother dizisinin karakterlerinden Barney Stinson ve Matt Kuhn tarafından (sözde) kaleme alınmış.

Yeni Başlayanlara, Amatörlere, Haftasonu Savaşçıları ve İleri Seviyedekiler için Taktikler diye ayrılan kitabın beni en çok güldüren bölümü tek sayfalık ‘Hatunlar için Av Rehberi’ydi.

Yazıyı fazla uzatmadan kısa bir örnek taktik ile sonlandırayım diyorum. İyisi mi siz HIMYM’ı izlemeye başlayın, bu taktiklerle ve dahasıyla dizinin akışında karşılaşın.

İşte ilk örnek alıntı;

Milyarder

Başarı oranı: %100
Hedef: gelmiş geçmiş her dönemin ve dünyanın tüm kadınları
Gerekenler: 1.000.0000.0000,00 dolar
Hazırlık süresi: büyük ihtimalle birkaç ömrün geçmesi gerek
Olumsuz yanları:

• vergi oranları
• hayır kurumlarına yüklü çekler yazmaktan elleriniz kopabilir
• mega yatın yapılması çok uzun sürer, sonuçta bittiğinde çoktan demode olmuştur, ah!

Taktik

1. Bir milyon dolar biriktirin.
2. Kadınlarla yatın.

Kitabı okumak isteyenlere kitap hakkında bilgiler:
Yazar: Barney Stinson, Matt Kuhn || Amazon || Liste Fiyatı: 13,00 $. || Yayın Yılı: 2010 || İthal Kağıt || 8.2 x 5.4 x 0.7 inches || Karton Kapak || ISBN:9781439196830

Benzer Yazılar

• The Bro Code
  The New York Times'ta 'bestseller' olan The Bro Code Barney Stinson, Matt ...

Kitabın girizgâhından da anlaşılacağı gibi Be’nin noktasına bir parantez açılarak başlayıp, Yol Hali adı altında denemelerinden bir kitap oluşturarak varoluşuna, hayata ve almakta olduğu yola açık ama ince bir gönderme yapılıyor.

Ya nakkaş! Biraz gez, dünyanın hiç kimsenin olmadığını anlarsın. Nereye kök salsan bir başkalık, bir yabancılık taşıdığını. Nereye adım atsan sona kaldığını. O zaman anlarsın Âdemden bu yana bu yer’li olmadığını. O ilk adımın hatırası yerli yerinde bu kadar taze dururken, neyi neresinde kurcalarsan, arkasından bir iğretilik bir sonradanlık çıkacağını. Mülkün Gerçek Sahibi bu kadar zahirken, toprak üzerinde kimsenin kimseye öncelik hakkı bulunmadığını, sadece bazılarının biraz erken; bazılarınınsa biraz geç kaldığını.

Otobiyografik nitelik taşıyan bu kitap sıcak bir öznellik hissi verdiği gibi kimi bölümlerde otobiyografiden çıkıp yazarın kendi kendisine yazdığı notlarla günlük havasına da bürünüyor ve bazen bir adım geri kaçarak size bir gazetede inceleme yazısı olarak yayınlandığını hatırlatıyor. Bu yüzden bir bütünlük yakalamak zor fakat etkileyiciliğin her bölümde kendine has bir şekilde var olduğu aşikar.

Gören hangi hakla yalnızlıktan şikâyet edebilir? Mevsimler bütün işlevleriyle emrinde, renkler bütün cilveleriyle hizmetindedir. Yıldızlar onun için doğar, çicekler onun için abideleşir, güneş, kuşların kanadında, onun için, alâmisemanın bütün nüanslarında geçit resmi yaptırır. Şehrin bütün kadınları onun için giyinip süslenir. Çocukların tebessümü onun içindir.

Kitabı düşündüğümde ilk aklıma gelen Troya hakkında ayrıntılı bir inceleme yapılmış olması ki bu inceleme öylesine rahat ve derinlere inse de bir o kadar da sizi sıkmayan halde. O sıralar (ki halen bitirmiş değilim) İlyada okuduğumdan bölümler benim için daha anlamlı olmuştu. Ayrıca beni etkileyen bir başka bölüm ise öğrencilerinin eserlerini, fikirlerini taktir etmesi (ki bunlardan Troya destanını Troya atının bakış açısıyla anlatan gerçekten olağanüstü) ve çeşitli denemelerinde öğrencilere ne kadar empati yaptığını gözler önüne koymasıydı.

Emin olmak için taktir bekler sanatçı.

Kitap hakkında aldığım notlarda tevekkül-isyan hali, rüzgara bakış, yağmur betimlemelerindeki Trabzonluluk hali, hoca olmanın, yazılı kağıtlarına bakışın bir başka yönü ve kitaplık düzenlenmesindeki şefkat ve hassaslık gibi konular var, hepsinden uzun uzun bahsetmek yerine kitapla bunları keşfetmenizi istiyorum. İnanıyorum ki pişman olmayacaksınız.

Kitabı okumak isteyenlere kitap hakkında bilgiler:
Yazar: Prof. Dr. Nazan Bekiroğlu || Timaş YAYINLARI || Liste Fiyatı: 14,50 TL. || Yayın Yılı: 2010 || İthal Kağıt || 13,5×21 cm || Karton Kapak || ISBN:6051143095

Benzer Yazılar

• İsimle Ateş Arasında
  İsimle Ateş Arasında... Devşirmelerden oluşan Osmanlı'nın yüzyıllarca vuruc...

Türkiye’nin o dönemdeki en önemli durumu ve bir takım çevreler tarafından tam olarak anlaşılmaması nedeniyle sorunu haline gelen batıyı yakalamak, zamanla batıyı taklit etmek ve sonunda da batının hedeflenen bilim ve tekniğini değil de sadece şeklini alabilmek oldukça ironik bir şekilde işlenmiş. Genel anlamda içinde bulunulan durumu sessizce simgelerle eleştiren kitap bir serzeniş gibi de. Kitapta oldukça fazla sayıda psikolojik tespit yer almakta, bunların yanında kullanılan mizah da bana bir başka iç eleştiri gibi geliyor ve hemen ‘Gülerim ağlanacak halime’ sözünü aklıma getiriyor.

Yazarın anlatım ve üslub olarak bu yolu seçmiş olması hem az okuyan hedef kitleye yönelik olabilmesini hem de bir serzenişte daha bulunabilmesini sağlamış. Ayrıca kitapta kullanılan dilin kısmen günümüze göre ağır olmasını da dönemin özelliklerini her parçasında hissettirmesinden kaynaklandığını düşünüyorum. Kitap hakkında farkettiğim diğer sembolist ögeden bahsedecek olursak Dr. Ramiz tarafından yapılan psikanaliz seansları batıdan Freud ‘a bir iğneleme olduğunu görebiliriz.

Kitabımızın ana karakteri olan Hayri Bey doğu-batı arası çatışması temsil ediyor. Olaylara karşı verdiği tepkileri biraz daha iyi incelediğinizde tutumunun hemen ortaya çıktığını görüyorsunuz. İş olsun diye gereksiz yere kurum kuran bu kişi, yıllar boyunca kurumu işletmesi ve hatta önemseyip hakkında kurumca çeşitli kitaplar çıkarmaları kendisini bağnaz bir karakter yapıyor. Fakat zamanla farkediliyor ki batı sentezinde yaşanan değişim ile gelenlere içten içe de sıcak bakıyor ve bunları istiyor. “Nedir Saatleri Ayarlama Enstitüsü?” diye soran Beşir Ayvazoğlu ‘dan da benzer bir cevap almak mümkün: “Sözümona saatleri ayarsızlığı yüzünden kaybedilen zamanı kazanmak için kurulmuş, etrafında Saatleme Bankası, Saat Sevenler Cemiyeti gibi aynı şekilde lüzumsuz bir yığın kuruluş yaratan tepeden tırnağa kadar abes bir müessese.”

“Dostumuza kendine göre bir iş bulun… Çalışmaması icap eden, ataleti müessese için faydalı bir iş… O zaman mesele hallolur.” (SAE, s. 314).

Zıt tutumları içinde barındıran bu karakter kitabımızda odaklanması gereken önemli bir yerde. Tüm bunlar olurken sürekli sembolik olarak karşımıza çıkan zamanı da yaşanan değişim ile eşleştirebiliriz. Hayri İrdal ve Halit Ayarcı’yı da genel anlamda iki zıt karakter olarak yorumlayabiliriz. Tüm bunların yanında alınan haybiye vergiler de eklendiğinde dönemin yöneticilerine yapılan ağır bir eleştiri olarak yorumlanabilir ve tüm bunlar ile kitabın mizahi yapısı düşünüldüğünde Türk edebiyatında yeri asla unutulmaması gereken bir kara-mizah örneği olarak yazılmıştır.

Devlet Tiyatrosu’ndan Özgür Yalım’ın “Tanpınar’ın kült romanından uyarlanan oyun, saat ustası Nuri efendi ve ayaklı İsveç yapımı eski bir duvar saati olan Mubarek üzerinden, saat-zaman-insan ilişkilerini irdelerken, Türk insanının doğu ve batı arasındaki bölünmüşlüğünü de gözler önüne sermektedir.” sözleri söylediklerimi destekler niteliktedir.

Yazarın kitap ilhamını bir yurt dışı gezisinde almış olması da oldukça olası. Çünkü yapılacak bir doğu-batı sentezi ve aradaki farklılıklardan ironiler oluşturarak mizah yapmak ancak diğer kültürü incelemekle mümkün olabilir. Kitaplık dergisinden Hakkı Kurtuluş, Haziran 2005 ‘te yayınlanan sayıda yazarımız Tanpınar’ın Paris seyahati sırasında Paris rasathanesi duvarında yer alan “ville de paris. l’unification de l’heure centre horaire” sözü ile ilham aldığını söylerek bu düşüncemi destekliyor.

Doç.Dr.İsmet EMRE, Türk Edebiyatında Bir Simulasyon Roman: Saatleri Ayarlama Enstitüsü isimli makalesinde “Meseleye daha tarafsız ve başlangıçta tez gütmeden yaklaşan yazarlarımızdan biri kuşkusuz Ahmet Hamdi Tanpınar olmuştur.” diyerek Tanpınar’ın objektifliğine vurgu yapmıştır. Bunun örneği olarak da karakterlerimizin sıradan, sessiz bir hayat yaşamaları ve mutlu olmaları doğu yönüne ağır basan fakat bir yandan da değişim için, hayatlarını daha da iyi yapmak için uygulamaya çalıştıkları şeylerile de batıya yönelik çağrışımlar bulunmakta.

Sonuç olarak kara-mizah ile ironik bir üslup kullanılarak oluşturulmuş bu eserde doğu-batı arasındaki gidiş gelişlerde tereddütler mükemmel bir şekilde anlatışmış.

Not: Bu içerik Rıza Selçuk Saydam tarafından Çankaya Üniversitesi tarih ödevi için oluşturulmuştur.

Kitabı okumak isteyenlere kitap hakkında bilgiler:
Yazar: Ahmet Hamdi Tanpınar || Liste Fiyatı: 19,00 TL. || Yayın Yılı: 2008 || İthal Kağıt || 14×20 cm || Karton Kapak || ISBN:9759951467

Benzer Yazılar

• İlgili yazı bulunamadı.

RSS Kitap olarak 3 gün önce Formspring takipçilerimize bir soru yönelttik. Sosyal Medya’nın nabzının attığı Facebook, Twitter, Friendfeed ve Google Buzz üzerinden de yayılan sorumuz geniş bir kitleye ulaştı.

Sorumuz

“Bir kitap eleştirisinde neler olmasını beklersiniz?”

Amaç

Kitap blogu olarak Sosyal Medya’yı aktif olarak kullanıp, nabzını ölçmek, çeşitli etkileşimler oluşturmak temel amacım. Bunun yanında internette faydalı bir şeyler olduğunu, Sosyal Medya kavramının gücünü göstermek de sonucunda hedeflediğim ögeler.

Beni, gelecekteki eleştirilerimi etkileyen bu cevaplar ile Sosyal Medya’daki aktif kitlenin ‘kitap eleştirisi’ hakkında düşüncelerini rahatlıkla öğrenebiliyoruz. Ayrıntılı bir makale yazmak yerine yorumları size bırakmak istiyorum. Çünkü bu sizin devriniz, web 2.0 üstüne bir şeyler koyarak daha da öznel bir dünyaya yolculuk yapıyoruz, web 3.0′a. Bu sefer söyleyebilmekten öte, söylediklerinizin dinlendiğini bilmenizi isterim.

İşte yanıtlar;

E-posta

• Merhaba,
  Şunlar olabilir;
  • Kitabın kısa künyesi
  • Bir özet.
  • Yazarın diğer eserleri
  • Kapak görseli

  Sevgiler,
  Sunipeyk

Twitter

• Gülce Zorlu (@Gtheceleb Twitter): once elestirenin mevkili olmasini isterim. Yani kitabi elestirebilecek kadar birikimi olsun,gerisi gelir zaten..
  RSSKitap: Teşekkürler :) Kendimi ön planda tutarak soruyorum, acaba kişi mi bunu hissederek eleştirmeye başlamalı, yoksa nasıl? :))
  Gülce Zorlu (@Gtheceleb Twitter): pişmiş demektir. O cesaret kendisinden gelir zaten. Siz sadece okumaya devam edin:))
  RSSKitap: İçten cevaplarınız için çok teşekkürler :)
  Gülce Zorlu (@Gtheceleb Twitter): bir parca yardimci olabildiysem,mutluluk benimdir:)
• Mustafa Cihat Candan (@MustafaCandan Twitter):
  Ahlak kurallarını çiğnemeden, Objektif ve Açıklayıcı olsun isterim…
• Gizem Kaya (@Gizem_Gaia Twitter):
  Bu aralar bu sözün doğruluğuna inancım tam…

Facebook

• Elif Şen(@519183165 Facebook):
  Gerçekçiliği
• Fatma Nur Dal(@1161555036 Facebook):
  İçtenliği
• Özge Alpaslan(@628079377 Facebook):
  Objektifliği

Formspring

• Murat Küçükosman (@muratkucukosman Formspring):
  kitap eleştirisi
• Merve Sabcıoğlu (@mervesusbiraz Formspring):
  hiç eleştiri olmasın daha iyi bence. biz okuyup şeyedelim.
• tuğçe yeşiltaş (@Lnda Formspring):
  hiçbişey. umrum değil pek başkasının eleştirisi kendi düşüncelerim çok daha beklentili bnm için
• Recep Hilmi Tufan(@recephilmi Formspring):
  objektif bir eleştiri
• DilanGül (@dilangul Formspring):
  ne bilim ben ya
• Jessica(@fartssica Formspring):
  woah what language is this
• Esra Arıcı (@esrarici Formspring):
  Bir şey beklemem:P Objektif bakış açısıyla yorumlanmış olması en önemlisi diye klasik bir cevap veriyorum:)
• şükran (@sukkraan Formspring):
  Bu çok uzmanlık gerektiren bir soru olmuş, bana gelmez maalesef :)
• kaan (@kaankucukarslan Formspring):
  kitabı anlatmaktan çok beni bazı noktalarda uyarmasını beklerim
• dubirubam (@dubirubam Formspring):
  kitabın olması önemli.
• baba (@susumpasa Formspring):
  kitap eleştirmenliğine pek saygı duymam.yazıyı kime göre neye göre inceleyip kime göre neye göre bir karar veriyorsun;diye düşünürüm:)
• Buse (@morlice Formspring):
  Kitap, film eleştirisi okumam.
• emrephalanx (@emrephalanx Formspring):
  kurgunun başarısı hakkında örnekler.
• sadi tekin (@saditekin Formspring):
  beklerim ki bana sormadan işini yapsın…
• Fırat Yıldız (@elmaaltshift Formspring):
  eleştirileri sevmiyorum. resim, kitap, sinema vs. bunları bir başkasının eleştirip bana sunması saçma geliyor.
• Ersin Avseren (@eauseren Formspring):
  öyle şeyler yazmalı ki, hemen en yakındaki kitabevine koşup o kitabı aldırmalı. gazetelerde yazan “muhteşem ötesi”, “kirli bir dünya” vb atmasyon eleştiriler olmamalı.
• deniz (@tinca Formspring):
  Altı boş olmayan bir eleştiri veya övgü.
• ersink (@ersinkx Formspring):
  eleştiri olmasını beklerim
• abdurrahman (@acaglayan Formspring):
  O kitabı hangi şartlar altında okuduğunu bilmem lazım. O dönemki duygu durumu neydi acaba eleştirmenin
• f.ferdi durusulu(dude) (@gunesinoglu Formspring):
  kitap hakkında spoiler vermesinde ne yaparsa yapsın!
• yiğitcan (@yigitcanakal Formspring):
  Kendi kitabını eleştirir gibi eleştirmesini beklerim.
• merve kutlu (@mrvktl Formspring):
  bişey beklemem ben :D
• Taner YAVUZCAN (@yazarcizerbozar Formspring):
  kitabı anlayıp da eleştirmesini öncelikle. zaten bizde eleştiri hiçbir zaman olumlu algılanmaz genelde hakaretten ibarettir.
• kbraacar (@kbraacar Formspring):
  objektif olunması,üslüp ve dil anlatım özellikleri ile değerlendirilmesi tercihimdir. Konu,verdiği mesaj,okuyucuyla olan iletişimi de çok önemli. aslında bu çok uzun bi konu şmdi bunu konuşmak istediğimi zannetmiyorum.
• Sycorox (@Sycorox Formspring):
  Detaylı ve kapsamlı olmasını istiyorum ve blogda o tip eleştiriler yayınlamaya özen gösteriyorum.
• zevzekamirim (@zevzekamirim Formspring):
  objektif ve sade olmasını beklerim.
• Orkun (@OrkunKurtduman Formspring):
  Objektif bir bakis acisi ve sade bir anlatim..
• ali (@aliaygun Formspring):
  Kİtabına bağlı tabiki ama genelde yazarın kitabıyla,çağdaşlarının eserleri arasında mukayeseli bir bilgi verilmesi iyi olur kanaatimce.
• Ata İsmet Özçelik (@ataozcelik Formspring):
  Kitabın konusundan hafifçe bahsetmeli, yazarın tarzını biraz anlatmalı, ilginç notlar varsa belirtmeli.
• Nur Ergiydiren (@nurergiydiren Formspring):
  van den broeck modelinden esinlenilmeli
• Ufuk (@ufukcam Formspring):
  daha detaylı
• Alay (@alayonay Formspring):
  Yönlendirmeden genel hatlarıyla bilgi vermesini beklerim.
• neslihan (@neslihanim Formspring):
  yemek tarifi gibi eleştiri tarifi yapabileceğimi sanmıyorum ama kitabı, yazarıyla yazıldığı zamanla, yerle ele almalı bir eleştiri. Bunun yanı sıra kurgusuna, diline değinmeli. Bu aralar okuduğum eleştiriler ya yergi dolu ya da hiçbir kötü yönüne değinmeden reklam amaçlı övgü dolu yazılar…
• Ali Erkurt (@alierkurt Formspring):
  Spoiler vermeden iyi ve kötü yanlarını, yazarın anlatım tarzını, okur olarak eleştiriyi yazanda neler hissettirdiği olabilir.
• Betül KARA (@betulkara Formspring):
  Kurgu ve karakter analizi.
• Tweetloji (@Tweetloji Formspring):
  Aynı türdeki diğer eserlerle karşılaştırma benim için olmazsa olmaz
• walkwalkfashionbaby (@varliksiz Formspring):
  kitabı eleştirmesini.
• Başar (@mbasarcankaya Formspring): eleştriyi yapanın ufkuna bakarım ondan sonra eleştirisi önemlidir
• Sanemm (@Herasta Formspring):
  Neler olmasın daha anlamlı bir soru olurdu. Olmasını istediğim şeyler çok ama olmamasını istediklerim var!!
• Enes YAMAN (@NsYMN Formspring):
  bilmem hiç düşünmedim
• siminya (@siminya Formspring):
  bence en önemli şey kitabı eleştiren insanın kitabı çıkaran yayıneviyle ticari bir bağının ve yazarla ahbaplığının olmaması (çünkü böyle birşey varsa ben bu eleştiride kayırma, çıkar, PR ararım) kitabı okuduğundan bile şüphe ederim. al bu kitap iyi bu kitap, böyle komikli, akıcı, çok acayip orjinal herkes bayıldı sende bayılmalısın gibi popilist eleştiriler beni etkilemiyor. etkiliyor da “bu kitabı asla okumayım” yönünde etkiliyor.
  kitabın içeriği hakkında çok şey bilmeyi sevmem. kimsede sevmez sanırım. bu yüzden eleştiri yazarken dikkatli olmalılar. daha çok kendisinin nasıl etkilendiğini yazabilir mesela.
  yazarın bu kitabı yazarken neler yaptığı, hayatını nasıl yaşadığı bunları ben kişisel olarak merak ediyorum. daha doğrusu eğer kitabı seversem yazarın tüm hayatını netten araştırıyorum. bu sonraki bir aşama tabii
• Eren (@marcusantonius Formspring):
  bir kitap elestirisi olmasini.
• bi dost (@bidosttt Formspring):
  kitap eleştirisi okumam ben.
• Mehmet Kaya (@mimet Formspring):
  Kitabı okurken kişiye bıraktığı etkiyi bilmeyi daha çok isterim. Onun haricinde gerçekten o kitabı okumalı mıyız onu bilmek iyi olurdu.
• Oral ÜNAL (@sagoral Formspring):
  Kitap konusu hakkında bilgi vermesi.. Akıcılığı, farklı türde kitaplar okuyanlar üzerinde bıraktığı etkiyi.. Eleştirmenin üzerinde bıraktığı etkiyi vs.
• Aykut Nefertum (@spiritualistt Formspring):
  Senaryonun gerçekçiliği,konuya girişi,akıcılığı,hitap şekli vs. bence
• tambirleydi (@tambirleydi Formspring):
  okumam eleştiri
• Gökhür ARIKBOĞA (@gokhur Formspring): bu kitap sana göre oku yada sevmezsin sen bu kitabı bırak gitsin sadece bu kadar
• artworksbyece (@artworksbyece Formspring):
  açıkçası kitap eleştirisine pek aldırmam. kitaplarımı kendim buluyorum. bu buluculukta en önemli kriterim, kitabın yazarı veya bilmediğim bir yazarsa bile konu olarak benim vazgeçilmezim olan bazı şeyleri kurcalamış olması . radikal kitap ekindeki yazılara göz atıyorum. onlar tanıtıcı yazı/özet gibi… yani haberdar olmama aracı oluyor.
• yağmur erengül (@yamique Formspring):
  genellikle kitap elestirilerini cok onemsemem, herkesin okuma zevki baskadir. sevdigim genre ve yazarlar dahilinde okuyabildigim tum kitaplari okurum…
• Özgür Çetin (@ozgurcetin Formspring):
  Açıkçası özel bir beklentim yok. Sadece kitabı anlatmasa iyi olur diye düşünüyorum. Eleştiri okuyarak kitap almışlığım da yok bugüne kadar. Çok kitap eleştirisi okuyan biri de değilim onu da belirteyim. Yine de temel bilgiler verilse benim için yeterli. Çünkü eleştiri biraz öznel bir olay bence. Fakat tavsiye üzerine kitap okumuşluğum vardır. Eleştiri yerine tavsiye benim için daha önemli.
• Gürcan SERBEST (@gserbest Formspring):
  Kitap olmasını beklerim :) Kitabın dışına çıkıp yazarın eleştirildiği durumları sevmiyorum.
• Burak (@burakb Formspring):
  valla hiç anladığım şeyler değil
• pinar (@pinarktFormspring):
  öncelikle eleştirmenin en sevdiği ilk 3 kitabın ve en nefret ettiği ilk 3 kitabın adı
• yeneryildiz (@yeneryildiz Formspring):
  Kitabı neden okumam gerektiği ve bana neler katacağının olması.
• deniz(@darkblack Formspring):
  pek kitap eleştirisi okuduğum söylenemez. genelde kitapların önsözüne, arka kapağına, içindeki birkaç sayfaya bakar, hoşuma giderse alırım.
• Dilara(@dilallla Formspring):
  yazın dili,kurgu ve konu
• Yasin Açıkgöz(@YasinAcikgoz Formspring):
  seviyeli olsun yeter :P
• hippilazman / yejades(@hippilazman Formspring):
  hımm.. hiç düşünmemiştim… aslında nasıl olması gerekiyor bilmiyorum da. kendimi düşünüyorum tarafsız olmasını beklerim herhalde.. bilemedim ama merak da ettim bu konuyu
• melankolikdeli (@melankolikdeli Formspring):
  spoiler vermesin yeter.
• SibeL .(@Colakovic Formspring):
  -
• Altuğ Orgun(@alfocus Formspring): ‘kitaba yönelik eleştiri’ diyerek sıyrılıyorum bu uzun cevaplı sorudan
• doukan001(@doukan001 Formspring):
  öncelikle eleştirmenin niteliği önemli. herkesin işi değil bu bilinmeli. fazlaca göreceli kavramların üzerinde durmaktan kaçınılmalı, olabildiğince genel yargılarla hareket edilmeli. bana kalırsa ne kadar fazla yönüyle incelenirse o kadar tanıtıcı ve bilgilendirici, fikir verici olmuş olur. ayrıca eser eleştirisinin içerisinde kitabın yanısıra yazarın da yazın hayatı göz önünde bulundurulup yansıtılmalıdır.
• uaugi(@uaugi Formspring):
  her şey
• K. Arda Kos(@KadirArdaKos Formspring):
  RSS’nin eleştirmesi yeterli ;)
• Safa Barış TUĞSAL(@BrsTgsL Formspring):
  Eleştiriden bişey bekleyemezsin zaten eleştiriler iyi yönde olmaz.
• lemmol(@lemmol Formspring):
  olması gereken herşeyin.
• marketorous(@marketorous Formspring):
  Mantıklı olmasını beklerim…
• bidusun(@bidusun Formspring): Akıcı mı?
  Uzayıp gidiyor mu, yoksa sayfaların nasıl geçtiği anlaşılmıyor mu?
  Uzun cümleler var mı?
  Tasvirler fazla mı?

  Benim okuduğum kitaplara göre değerlendirme şartlarım bunlar. Kitapları incelerken kendime bu soruları sorup cevapladığım için bir kitap eleştirisinde kitap hakkında yeterli bilgi edinebilmem için bu soruların cevaplarına ulaşmam gerektiğini düşünüyorum :)

  Herkese göre farklıdır tabii :)

• Taylan Özgür VAROL(@Taylanov Formspring):
  Türüne bağlı olarak yazarın eseri oluşturması esnasındaki yaşamı değerlendirilebilir.
• Revşen (@RevsenAltnsy Formspring):
  eleştiri
• Boran(@benandroidmiyim Formspring):
  Kitap eleştirme eylemini gerçekleştirebilmek için illa çok iyi kitap yazmayı bilmek gerekmez..zaten öyle olsaydı; sen doğru olanı bilirken,karşındaki yanlış/eksik biliyor olurdu ve buna eleştirmek değil de öğretmek denirdi..oysa eleştirmek için gerekli olan tek şey çalışan bir akıldır. o akıl sahibi; öncelikle kitabın varsa mantık hatalarına bakacak ve tutarlılığını gözden geçirecek;sonra ise farklı bir pencereden bakma lüksünün verdiği rahatlık ile kitap yazarının görmediği bambaşka yönlerdeki olasılıkları dile getirecektir..bundan öteye geçmek beğenmek veyabeğenmemek,aynı fikirde olmak ya da olmamak kavramlarına ulaşır ki bu noktaya varıldığındasa eleştiri zaten bitmiş demmektir.
• Ceren(@cerens Formspring):
  Eleştiri
• Buse Özsümer(@BuseOzsumer Formspring):
  Konuyla,kitabın yazarıyla ilgili geniş kapsamlı birşeyler anlatabilmeli.
• Serdar (@3qshelans Formspring):
  öncelikle tarafsız olarak değerlendirilmelidir. Yazar hakkındaki duygu ve düşüncelerini eleştirisine katmamalı eser hakkında ön yargılı davranmamalıdır.
• bisadekahve(@bisadekahve Formspring):
  eleştiri yapan kişi ,kesinlikle nesnel olmasın(bilerek yazdım) ,kitap hakkında kesin yargılar içermesin ama kitap sıkıcıysa da söylesin :) bu tarz şeyler sanırım :)
• İremUçak (@iruck Formspring):
  ne olmasını beklememi istersin ?
• HandeUlusoy(@HandeUlusoy Formspring):
  kitabın içeriğini doğru bir şekilde eleştirmesini
• Seda Genc(@sitasg Formspring):
  Elestiri olmasini beklerim :)
• gökçen satık(@gokhush Formspring):
  bir kitap eleştirisinde herşeyden önce tarafsızlık isterim.Güzel ve akıcı bir dil tabiki şart.Bunun yanında kitabın içeriğinden çok yazarın üslübu üzerine durulmasını ve diğer kitaplarıyla karşılaştırmalı bir tahlil yapılmasını isterim.
• Murat Büyükkahraman(@muratbk Formspring):
  abi senin sitelerini takip ediyorumda,benim kitapla fazla bir alakam yok,yorumsuz olarak cevaplıyorum sorunu :)
• özge gülver (@ozgeglvr Formspring):
  genelde yaşa göre eleştiriyorlar gençler yazamaz vs vs gibi fakat bence yaşla değil direkt kitabın içeriğiyle ilişkin eleştiri yapsalar güzel olurdu.
• Tulu(@tuluerden Formspring):
  O elestiride kitabin en ince ayrintilarinin bile incelenmis olmasini lazim, zaten elestiri yuzeysel olmaz, kili kirk yarmak zorunda.
• Melih(@MelihGuney Formspring):
  neden kitap eleştirme gereği duyuyoruz ki. Beğenmediysek kendimiz yazalım :D
• Taşansu (@krmzrujlukz Formspring):
  kitap eleştirisi okumam pek :)
• Mert Saraç (@esex2 Formspring):
  kitap

• baharsönmez (@baharsnmz Formspring):

  …

• Onur Gürler (@Simsponge Formspring):
  Bir kitap hakkında bir şeyler yazılmış olmasını beklerim.

• SenaOzdemir (@SenaOz Formspring):
  hiç bir fikrim yok :D

• demet (@demetsedna Formspring):
  kitabın en vurucu sözü. ve açıklık.

• (unknown Formspring): (@arachnera Formspring):
  “spoiler” olmasa güzel olur.kesinlikle okuyacağımız zaman anlayacağımız şeylerden bahsetmemeli(yazar bu kitapta bunu anlatmış gibi Formspring):,methiyelerden ibaret de olmamalı.üslubun da eleştirilmesini çok doğru bulmuyorum.bence kitabın içeriğinin tutarlılığı,bir roman ise yazarı bu romanı yazmaya iten nedenler incelenebilir.yazar bugüne kadar söylenmemiş bir şey söylemiş mi,yoksa olanı tekrar mı etmiş,bu konuda bize fikir verebilir.yine de okumadığım bir kitabın eleştirisini okumak,herkesin filmler hakkında ileri geri konuşması kadar heves kaçırıcı geliyor.

• morpati (@morpati Formspring):
  Kitap eleştirisi yerine kitabın kendisini okumayı tercih ettiğim için, benim için bir şey ifade etmez kitap eleştirileri. Okumam çünkü : Formspring):

• Pichie Pich (@Aticon Formspring):
  Eleştriler falan.

• Ekin (@KotuKadin Formspring):
  konuyla pek ilgilenmem ben, üslup eleştirisi olsun isterim. çünkü artık en sıradanından en sapkınına tüm konular anlatıldı. artık önemli olan tek şey nasıl anlatıldığı…

  bence bir eleştirmen kitabı altını çizerek okumalı. ben bile öyle yapıyorum, eleştiri yazısı yazacağım zaman. güzel benzetmelerden seçip birkaç parça koymalı yazıya, okur ne okuyacağını, yazarın zihinsel gelişiminin kaçıncı evresinde olduğunu fark edebilmeli. kimse kendinden geridekini okumak istemez.

  mesela kinyas ve kayra’yı okuyorum şu sıra. onun eleştirisini yazacak olsam para konusundaki benzetmelerini yazardım;
  -bir mağarada ölümü bekliyorduk. paraları yakarak ısınıyorduk. paranın en ilginç tarafı da budur. yakarsın ve yanar. ama dışarıda birine uzatıncca sorgusuz kabul eder, bir değeri vardır. ama sonuçta para dediğimiz, biraz kağıt biraz da renkli mürekkeptir.

  bunu yazsa mesela birileri, gider okur başka birileri… yoksa kinyas/kayra kimmiş, nasıl biriymiş, ne yaparmış bize ne? her kitapta karakter var sonuçta, değişen tek şey anlatım tarzı.

  bir gün birileir benim kitabımın eleştirisini yazacak olursa lütfen bunları dikkat etsin. :)

• aysutasar (@aysuper Formspring):
  Öncelikle objektif olmak-Eleştrinin dilinin çok edebi olmaması.

• Varol (@varolaksoy Formspring):
  Kitabın yazım dilinden muhakkak bahsedilmeli, hikaye elbette önemli bir konu fakat nasıl anlatıldığı ve okunabilirliği de bir o kadar önemli. Ayrıca kitaptaki yazı fontlarına da değinilmeli.. Göremiyorum kardeşim kargacık burgacık yazıları, kitap seçerken muhakkak dikkat ederim yazı büyüklüğüne..

• bullshit gaddemitoglu (@kabasimsek Formspring):
  “nası olsa filmi çıkar yakında, boşuna okuyup yorulmayın” yazsa mesela bigün doğan hızlan, güzel olmaz mıydı?

• Coşkun Teber (@teberzade Formspring):
  kitabın bütün kapsamını ele almalı.irdelemeli ve objektif yaklaşmalı.

• Seval (@svlunvr Formspring):
  Spoiler vermemesini beklerim. Kitabin dilini ve anlatim tarzini yorumlar. Kendisinde hissettirdigi duygulari aciklar. Yazar hakkinda bilgi verir.

• esin (@gingerilis Formspring):
  Muazzam, muhteşem, sürükleyici ezberlerinden çok, ‘yazan keşke arkadaşım olsaydı..’ ‘bitirince kendimi terkedilmiş gibi hissettim’ gibi benzetmeler daha samimi ve merak uyandırıcı olabilirdi sanırım.

• Mustafa (@mustafaturan Formspring):
  kitap kültürüm hiç yok maalesef

• buseover (@boslukluucnokta Formspring):
  kitap eleştirisi olmamalı bence.

• Yunus (@LePortaVeCips Formspring):
  Kitap eleştirileri çok bozdu.

• harun (@harunguven Formspring):
  Eleştiri olması yeterl bence. : Formspring):

• simay yergun (@simaaay Formspring):
  mantık.

• Oğuzhan Öztürk (@oguzzozturk Formspring):
  uzgunum bilmiyorum :(

• data anne (@elifnazkocak Formspring):
  eleştiri beklerim mesela.

• Angelvs (@Angelvs Formspring):
  Ortada bir emek ve düşünce var. Hakaret yada yalan içermeyip kimsenin özel hayatına kastı yoksa eleştiriden yana değilim.

• Yusuf Koray (@johnconno Formspring):
  bir kitap bazı değerlere hakaret olarak içeriğe sahip değilse düzeyli bir eleştiri yapılması en doğrusudur

• Ömer Fatih Yılmaz (@omerfatihyilmaz Formspring):
  Bence koca kitap eleştirilmemeli. İnsanlar önyargılı olmasın. İlla eleştirilecekse her zaman pozitif yönleri bulunmalı. Bence.

• şehnaz (@casilo Formspring):
  Bir kitap eleştirisinin açık sözlü ve samimi olmasını beklerim.

• Tankut Türkseven (@tankutturkseven Formspring):
  kitabın özeti, yazarla ilgili bilgi ve en önemlisi edebiyat tekniğine göre sınırlandırılmış bir konuda inceleme, eleştiri, ve kendi görüşleriniz

• ssonmez (@ssonmez Formspring):
  Özet olmamasını, sonunu hissettirmemesini, neden okunmaya değer olduğunu sezdirmesini yazar hakkında sıradışı bilgileri sunmasını, eser çalıntı ise bunu delillendirmesini, bir serinin parçası ise diğer kitaplarına gönderme yapmasını, geçtiği mekanlara Google Maps üzerinden link vermesini, okuyanların yorum yazabileceği farklı bir alana link vermesini…

• mehmet t. akalin (@makalin Formspring):
  samimi yorumlar

• merve taşcı (@mrvetsc Formspring):
  herşey olabilir

• Ayşecan (@aysecanoguz Formspring):
  abi eleştirmeyin bana kitap verin

• ezgi (@ezgisertkan Formspring):
  Üslubu ve yazarın tasviri ne derece başarılı gerçekleştirdiği konusunda eleştiriler okumak isteyeceğim türden olurdu.

• Bahri Meric CANLI (@bmericc Formspring):
  Öncelikle olabildiğince objektif olmasını beklerim. iyi ve kötü yönlerinide içermeli.

• Dipnotluk (@dipnotluk Formspring):
  Eleştirmenin kitap’i bitirmesini.

• MerveMer– (@jilliesbean Formspring):
  tarafsız bir bakış açısı. bence en önemlisi bu..

• Ali Can (@MacaVelet Formspring):
  Kitabın kurgu, dil ve akıcılık bakımından 3 şekilde eleştirilmesini beklerim.

• Ahmet AYDIN (@achmeth Formspring):
  Kitaplarımı genelde spontane ya da arkadas tavsiyesi üzerine alırım. Çok nadir elestiri okuduğumdan, bilmiyorum.

• Efe (@EfeTarhan Formspring):
  Ayrıntı

• hande (@handevera Formspring):
  şu saatte hiç bi şey beklemem, yatsın uyusun.

• Acharad (@AcharadSami Formspring):
  Kitabın içeriğine uygunluk beklerim. Teknik bir kitap önerilecekse bir kere anlatımı sade olmalı. Çünkü konu zaten yeteri kadar karışık. Bir de anlatım işi karıştırırsa ortalık toz duman olur. Ya da belli “klişeler” çok kullanıldığında eleştirmen bunu ortaya çıkarmalı. Bizalıştık artık gerilimden önce salıncakta salınan kız resimlerine ya da şehri kılıçtan geçiren polislere. Vaktimiz boşa gitmemeli

• Bu Böyledir.(@BuBoyledir Formspring):
  Bir kitap eleştirisi her şeyden önce bir arka kapak yazısı, bir özet yahut bir tanıtım değildir. Eleştiri yazan biri öncelikle bunu bilmelidir. Tahlil olmadan eleştiri olamayacağı kanaatine varmış olmalıdır.

  Tabi bunların hepsinin başında eleştiriyi olumsuz bir şey zanneden arkadaşlar bu meseleye hiç girmesinler.

  Bir kitabı eleştirmek bence, kitabın kapağından başlayıp, kurgusuna, diline, edebî akımlarda konumlandırılabileceği yere, gerçek hayat içerisindeki duruşuna kadar uzanan bir süreci kapsar. Yani görüntüden içeriğe uzanan bir süreç…

  Biraz akademik olacak ancak bir kitap eleştirisi anlatıcı, karakterler, anlatının kurucu unsurları, anlatım teknikleri gibi hususlardan en az birkaçına yahut derinlemesine birine değinmelidir. Tabi bunlar ne tür bir kitabın eleştirildiğine bağlı olarak değişecektir. Sözgelimi kurmaca bir eser ile fikir eserlerini aynı yöntemle ele almak da mümkün değildir. Mesela kurmaca olmayan eserlerde de elbette bir üslup vardır ancak bu kitabın asıl gayesi değildir. Bu bakımdan eleştirilecek kıstaslar değişir.

  “Kitabı okudum çok güzeldi” demek bir kitap eleştirisi değildir.
  Kitabı anlatmak yerine, yazarı anlatmak da öyle…

  Kitap eleştirisi, normal bir okumadan ziyade eleştirel bir okumanın ürünü olmak zorundadır. Elbette içerisinde öznel yargılar olacaktır ancak bu yargılar temellendirilmelidir.

  Bir paragraf giriş, bir paragraf sonuç ortada da alıntılarla kitap eleştirisi olmaz.

  Sözkonusu yazının muhataplarının kim olduğu da önemlidir. Kitabı hiç okumamış insanlar için mi yazıyoruz, yoksa kitabı daha önceden okuduğunu varsaydığımız insanlar için mi? Eğer birinci kategoriye hitap ediyorsak yazı daha açık, daha tanıtıcı olmalı ve alıntılara mutlaka yer verilmelidir. Bu, “yazı baştan aşağı alıntı olsun” anlamına da gelmez tabi. İkinci kategoriye hitap ediliyorsa da o zaman buna göre hareket edilmeli, yapılan göndermelerin okurlar için anlamlı olduğu bilindiğinden çok fazla tanıtıcı öğeye yer verilmemelidir.

  Uzun lafın kısası; tahlil, açımlama, neden-sonuç ilişkisi, ayağı yere basan argümanlar, kapağından son cümlesine kadar kitabın tamamı, anlatının ögeleri ve okurda/eleştirmende uyandırdığı çağrışımlar, duygular, düşünceler…

• turgayozgur (@turgayozgur Formspring):
  Kimlere hitap ettiği.

• Cem Suyun (@cemsuyun Formspring):
  önce insan olsun

• Pınar (@buralarhepbenim Formspring):
  uzun zaman sonra ciddi bir soruyla karşılaşmak, bana biraz zaman ver.

• Enes (@enestanriover Formspring):
  Hangi kitap ? kime göre ? neye göre ? ne zaman ? kim ?

• Cansu (@utusuyuicenkiz Formspring):
  Bilmiyorum.

• alp (@alpb Formspring):
  yazarin satir aralarina sakladigi gizli anilari bulabilmeli derim ben.

• Eslem Tusem Laylaylom ♫ (@EslemTsm Formspring):
  Kitabın doğru anlaşılıp yargılanmasını 3 cümleye bakılarak kitabın mühürlenmemesini.

• Emin Kelekçi (@eminkelekci Formspring):
  Kitabı okutmaya veya satmaya yönelik eleştiriler okumak rahatsız edicidir. Eleştiri negatif veya pozitif olabilir ama okuma veya okumama kararını benim vermemi sağlayacak bir eleştiri olmalı.. Dedim..

• suz (@beyinbilir Formspring):
  Kitap elestirilerinden bir sey beklemem

Friendfeed

• Neden eleştirilme ihtiyacı hissedildiğinin cevabı :) – Halit Altunterim
• Bir kitap eleştirisi beklemem.. – Simto Alev
• RSS ben bu soruyu formspring de cevaplamıştım. Niye bir kitabı eleştirme ihtiyacı duyuyoruz bunu anlamıyorum. oku geç git niye eleştiriyorsun :) – Melih ve de Güney
• Eleştirmek demek hep olumsuz şeylerden bahsetmek demek değildir. – Adil İlhan
• Bir kitabı elime alıp okumamı sağlayan kitap arkası içerik özeti oluyor. Bununla birlikte kitap eleştirilerinde eleştirmenlerin atladıkları bir yer var, o da kitabın genel olarak neyi anlattını kitap arkasında iyi bir şekilde özetlenip özetlenmediği. - Mr. JoKeR
• Eleştirmek bir eserin olumlu ve olumsuz yönlerine değinerek kitap hakkında okuru bilgilendirmektir. Okuduğum bir kitap eleştirisi etkili olmalı. Doğrusu eleştiriyi okuduğumda; kitabı okuyup okumayacağıma karar vermeme yardımcı olmalı. Benim görüşüm.. – Ali Arslan
• Objektiflik beklerim. – Berkan Bağcı
• kitap okumayı sevmiyorum ama yayılsın ilgilnenler bulunur – Serkan
• Eleştiride yazarın pisikolojisinden tutunda ne kadar gerçekçi olduğuna kadar her noktaya değinilebilir. Eleştirmenler var tüm dünyada eleştiri yapılır kitaplar hakkında. Bence bir kitap neden eleştirilir diye sorarsanız, yazarın hayal dünyasından tutun da yazım şekline kadar herşey olabilir. Mesela bir tarih kitabıdır. Tarihi olayları anlatmıştır. Kanıtların ne? diye bir soru sorabilirsiniz. Ya da bunu yazarken tarihin şu olayından bahsetmesi yerinde olmuştur gibi eleştiri de yapılabilir. – Hamza Şamlıoğlu @TEAkolik
• bu arada ben kitap okumanın çağ dışı oldugunu düşünüyorum. bunuda söylemeden edemiyecem :))) – Melih ve de Güney
• oha – Semih Masat™
• kitap eleştirilerini sevmiyorum. – Deniz [Çekirge] Uruş
• oha to me olabilir :D – Melih ve de Güney
• Semih; hayırdır? :) @Teakolik işi bitirmiş söylenecek laf kalmadı :)) – Ali Arslan
• elestirinin dayanaginin iyi ve mantikli aciklanmasini – Fatmanur Erdogan
• Melih abi kusura bakma, bi anda son yazdığına verdiğim bir tepkidir bu bi önceki yorumum. - Semih Masat™
• @Semih sorun değil ama açıklayayım neden böyle düşündüğümü. Şayet kitap okumayı hobi olarak görüyorsanız bu konuda bir şey söylüyemem. Yalnız kitabın tarih içerisinde ki rolünü göz önüne aldığımızda daha çok bilgiye ulaşma işlevi gördüğü sonucuna ulaşırız. Günümüz koşullarında önemli olan ise bilgiye ulaşmaktan ziyade ona ulaşma hızımızdır. Bu noktada devreye internet giriyor. Böyle bir imkanınız varken kitabı bilgiye ulaşma aracı olarak kullanıyor olmamız bana biraz geri kalmışlık olarak… more… – Melih ve de Güney
• @Melih, çağın baya dışında kalmışsın sanırım – Adil İlhan
• @Melih, kitabın bir hobi olmadığını düşünüyorum. Teknolojinin son hızıyla iPad’ten ve diğer teknolojik cihazlardan da rahatlıkla kitap okuyabilirsin, ayrıca kitabı okuma amacı bilgiye ulaşmak da değil her zaman, farklı dünyalara hayal gücü ile yelken açmak gibi şeyler var farketmediğiniz. – Rıza Selçuk Saydam (RSS)
• @Adil saol öyleyimdir @RSS kastın e-booklar ise bir benzetmeden ibaret oldugu kanısındayım. Okumak fiili ile kitabı karıştırmayalım. Evet kitabı sadece bilgiye ulaşmak için değil kendimize birşeyler katabilmek için de okuruz fakat kitabın zaman içerisinde parçalarına ayrıldığını görmezden gelemeyiz. Eskiden bizim için basılı herşey kitap iken şimdi birçoğumuzun aklına kitap denildiğinde romanlar gelmekte. Çünkü kitabın sahip olmuş oldugu diğer işlevleri teknoloji üstlenmeye başlıyor. Geriye bir tek romanlar kalıyor. Bundan 15-20 sene evvel bir numaralı bilgi kaynağımız ansiklopedilerken şimdi ansiklopedi var mı veya basılıyor mu açıkcası bilmiyorum. Ansiklopedinin sağlamış oldugu bilgi akışını internet üstlendi ve ansiklopedilerin sonu geldi. Şu an için kitaplarla karşılaştırılamayacak boyutlarda olsada e-booklar kitabın yerini alacak ve kağıt kokusu eşliğinde birşeyleri okuma zevkinden mahrum kalacaz. Ben olayı bu şekilde bakıyorum. – Melih ve de Güney
• Kitap eleştirilerinde bence kitabı “kendine” göre değil okuyacak kitleye göre yorumlayıp eleştirmek gerekli. Mesela romantik bir kitabı romantik kitap seven insanlara göre yorumlamak daha doğru olur. yorumcunun kendisine göre yorumlaması çok doğru olmaz. – Emre Öner

Kısaca…

Cevaplarıyla bizi onurlandıran herkese teşekkürler. Özellikle dikkatimi çeken anahtar kelimeler; objektif, reklamsız, üslup, özet değil eleştiri, sadelik, kurgu, karakter, zaman, neden, önyargı…

Sizin Cevabınız?

Eğer siz de cevaplamak istiyorsanız sosyal medya platformlarındaki anketlerimize katılabilir veya hemen bu yazının altına yorum bırakabilirsiniz. Teşekkürler.

Yukarıdaki içerikler soruyu cevaplayan kişilere aittir ve orijinalliğini korumak adına imlâ hatasını düzeltmedim, oynama yapmadım. İstedikleri taktirde en doğal hakları olarak kendi cevaplarının siteden kaldırılmasını talep edebilirler. Bu güzel etkileşimde emeği geçen herkese teşekkür ederim.

Not: Halen cevaplar gelmekte. Mümkün olduğunda bu yazının içeriğini güncel tutmaya çalışacağım.

Benzer Yazılar

• İlgili yazı bulunamadı.